Status Updates From The Divan

هر که زنجیر سر زلف پری‌رویی دید
دل سودازده‌اش بر من دیوانه بسوخت

باد بر زلف تو آمد شد جهان بر من سیاه
نیست از سودای زلفت بیش ازاین توفیر ما

ترسم این قوم که بر دُرد کِشان می‌خندند
در سرِ کارِ خرابات کنند ایمان را
.
.
.
هر که را خوابگه آخر به دو مشتی خاک است
گو چه حاجت که بر افلاک کشی ایوان را

ترسم این قوم که بر دُرد کِشان می‌خندند
در سرِ کارِ خرابات کنند ایمان را
.
.
.
هر که را خوابگه آخر به دو مشتی خاک است
گو چه حاجت که بر افلاک کشی ایمان را

ای دل شباب رفت و نچیدی گلی ز عیش
پیرانه‌سر بکن هنری، ننگ و نام را

با دلارامی مرا خاطر خوش است
کز دلم یکباره برد آرام را

ننگرد دیگر به سرو اندرچمن
هر که دید آن سرو سیم‌اندام را

محرمِ رازِ دلِ شیدایِ خـود
کس نمی‌بینم ز خاص و عام را

صبر کن حافظ به‌سختی روز و شب
عاقبت روزی بیابی کام را

به خلق و لطف توان کرد صید اهل نظر
به دام و دانه نگیرند مرغ دانا را

دل عالمی بسوزی چو عذار برفروزی
تو از این چه سود داری که نمیکنی مدارا

حافظ و نیما

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل
کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‌ها

هروقت این بیت از غزل حافظ را می‌خوانم یاد شعری از مرحوم نیما یوشیج می‌افتم:

آی آدم‌ها! که بر ساحل نشسته شاد و خندانید
یک نفر در آب دارد می‌سپارد جان
یک نفر دارد که دست و پای دائم می‌زند

حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو
که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را

دلم ز صومعه بگرفت و خرقه سالوس
کجاست دیر مغان و شراب ناب کجا

حضوری گر همی خواهی ازو غایب مشو حافظ

غزل 3 حافظ
حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو
که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را

Listen to غزل 3 حافظ..شعر..دکلمه by Diyako on #SoundCloud
https://soundcloud.com/user-825134858...