Status Updates From The Divan

I can’t believe I’ve been reading this for over a year 😭

بودن توی این فضا، حسی که خوندن اشعار توی حافظیه داشت و درخت های نارنج و سرو 🥹😍
امشب اینجام و امیدوارم باز فرصت اومدن به شیراز زیبا و حافظیه که یکی از خاص ترین جاهاس برام پیش بیاد و بتونم ادامه دیوان رو هم اینجا تموم کنم😍🥲
چند روز پیش یکی از استاد هام رو اینجا دیدم و گفتم نتونستم تمومش کنم و گفت چرا باید تموم کنی حتما؟!، شاید راست می‌گفت همین که روزهایی رو ازش لذت بردم هم کافیه!

حالا که دارم این چند خط رو مینویسم توی حیاط حافظیه روی زمین روبه روی مقبره نشستم و کتاب حافظ جلو روم بازه و به دو سه ماه گذشته فکر میکنم که تقریباً هفته ای سه یا چهار بار میمودم اینجا مینشستم و دیوان حافظ رو میخوندم_کاری که باید خیلی زودتر شروع میکردم اما بنا بر ذات procrastinator آدمی همش به فردا و روزهای بعد موکول کردم_ و نمیدونستم دارم خودم رو از چه لذتی محروم میکنم (ادامه در آپدیت بعدی😂)

Dude loves his wine

So far the Bell translation > *.

تو می‌باید که باشی ور نه سهل است

زیانِ مایهٔ جاهی و مالی

حافظ

چون به هنگام وفا هیچ ثباتیت نبود

می‌کنم شکر که بر جور دوامی داری

پرسیدم از طبیبی، احوال دوست گفتا

«فی بُعدها عذابٌ، فی قُربها السلامه»

گفتم «ملامت آید، گر گِرد دوست گردم»

و اللهِ ما رَأینا، حُباً بِلا ملامه

مست است یار و یادِ حریفان نمی‌کُنَد

ذکرش به خیر‌، ساقیِ مِسْکین‌نوازِ من

حافظ

مگر دیوانه خواهم شد در این سودا که شب تا روز

سخن با ماه می‌گویم، پَری در خواب می‌بینم

می‌سوزم از فِراقت روی از جَفا بگردان

هجران بلایِ ما شد، یا رب بلا بگردان

ناصِح به طَعن گفت که رو ترکِ عشق کن

محتاجِ جنگ نیست برادر، نمی‌کنم

مرا امیدِ وصالِ تو زنده می‌دارد
و گر نه هر دَمم از هجرِ توست بیمِ هلاک

حافظ

بیا که فُرقَتِ تو چشمِ من چُنان در بست

که فتحِ بابِ وصالت مگر گشاید باز

آن یار کز او خانهٔ ما جایِ پَری بود
سر تا قدمش چون پَری از عیب بَری بود

بباختم دلِ دیوانه و ندانستم

که آدمی‌بچه‌ای، شیوه‌ی پری داند

به دُرد و صاف تو را حکم نیست، خوش در کش
که هر چه ساقی ما کرد عین الطاف است

در راهِ عشق مرحلهٔ قُرب و بُعد نیست

می‌بینمت عیان و دعا می‌فرستمت

سِرِشک من که ز طوفان نوح دست بَرَد

ز لوح سینه نیارَست نقشِ مهرِ تو شُست

--
می‌فرمایند اشکای من که حتی از طوفان نوح هم بیشترن، نتونستن علاقه‌ای که به تو دارم رو از دلم بشورن.

خوابم بشد از دیده در این فکر جگرسوز

کآغوشِ که شد منزل آسایش و خوابت؟

صبا به لُطف بگو آن غزالِ رَعنا را

که سَر به کوه و بیابان تو داده‌ای ما را
....


غرورِ حُسنت اجازَت مَگَر نداد اِی گُل

که پُرسِشی نکُنی عَندَلیب شیدا را؟

حافظ ز غم از گریه نپرداخت به خنده
ماتم‌زده را داعیه‌ی سور نمانده‌ست

شبی یدونه غزل بخونیم/گوش بدیم

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل
کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‌ها

شب خوش..🕊️🌹

هر که را خوابگه آخر مشتی خاک است
گو چه حاجت که به افلاک کشی ایوان را
🌹🕊️

ما در پیاله عکس رخ یار دیده‌ایم
ای بی‌خبر ز لذتِ شربِ مدام ما

غزل ۱۱

حافظا می خور و رندی کن و خوش باش ولی
دام تزویر مکن چون دگران قرآن را

شب عالی متعالی..🕊️🌹

حافظا می‌خور و رندی‌کن و خوش‌باش ولی
دام تزویر مکن چون دگران قرآن را

حدیث از مطرب و می گو و از دهر کمتر جو
که کس نگشودو نگشاید بحکمت این معما را

مبین به سیب زنخدان که چاه در راه است
کجا همی روی ای دل بدین شتاب کجا