Saeedeh mosavi

“درون هر چيزي رازي است و شعر، راز تمام چيزهاست”
― فدریکو گارسیا لورکا

“حتما سراسر شب صدامان مي‌كردي

اما عزيز دلم

زندگان

قادر نيستند كه صداي تو را بشنوند



حتما سراسر شب

بر دريچه سنگين‌ات كوفتي

و ما فقط صداي ريزش باراني را مي‌شنيديم

كه بر گل نامرئي مي‌باريد

و بويي غريب

از گل‌هايي ناشناخته در شب مي‌پيچيد



با دست بسته نمي‌شود كاري كرد

شب چسبنده دست و دهانمان را فرو مي‌بندد

و آنچه كه مي‌بيني روياهاي ماست

كه مثل مه‌اي برمي‌خيزد

بر سنگت فرو مي‌ريزد

با دست بسته نمي‌شود كاري كرد



اما هيچ‌كس را توان بستن روياهايمان نيست

روياهايي كه نيمه‌شبان قدم به خيابان مي‌گذارند

در تلالوي پنهان خويش يكديگر را مي‌شناسند

از ديداري در سپيده فردا سخن مي‌گويند.”
― شمس لنگرودی

“ما سه نفر بوديم
گربه و من و سنجاقك
...
ما سه نفر بوديم
دست‌هامان بي‌سايه
سايه‌هامان بر ديوار
...
ما دو نفر بوديم
يادهامان در خانه
خواب‌هامان از دريا
و لب‌هامان تشنه
...
ما يك نفر بوديم
بعد هم اندكي باران آمد
...”
― گراناز موسوی / Granaz Moussavi

“She wasn't doing a thing that I could see, except standing there leaning on the balcony railing, holding the universe together.”
― J.D. Salinger