Μαρία

“Ἔλα κοντά μου, δὲν εἶμαι ἡ φωτιά.
Τὶς φωτιὲς τὶς σβήνουν τὰ ποτάμια.
Τὶς πνίγουν οἱ νεροποντές.
Τὶς κυνηγοῦν οἱ βοριάδες.
Δὲν εἶμαι, δὲν εἶμαι ἡ φωτιά.
Ἔλα κοντά μου δὲν εἶμαι ἄνεμος.
Τοὺς ἄνεμους τοὺς κόβουν τὰ βουνά.
Τοὺς βουβαίνουν τὰ λιοπύρια.
Τοὺς σαρώνουν οἱ κατακλυσμοί.
Δὲν εἶμαι, δὲν εἶμαι ὁ ἄνεμος.
Ἐγὼ δὲν εἶμαι παρὰ ἕνας στρατολάτης
ἕνας ἀποσταμένος περπατητὴς
ποὺ ἀκούμπησε στὴ ρίζα μιᾶς ἐλιᾶς
ν᾿ ἀκούσει τὸ τραγούδι τῶν γρύλων.
Κι ἂν θέλεις, ἔλα νὰ τ᾿ ἀκούσουμε μαζί.”
― Μενέλαος Λουντέμης

“Αν είχα των ουρανών τα κεντημένα υφάσματα
φτιαγμένα με χρυσό και ασημένιο φως,
τα μπλε και τα αχνά και τα σκοτεινά υφάσματα
από νύχτα και φως και ημίφως,
θα άπλωνα τα πανιά κάτω από τα πόδια σου.
Αλλά, όντας φτωχός, έχω μόνο τα όνειρά μου.
Άπλωσα τα όνειρά μου κάτω από τα πόδια σου.
Πάτα απαλά γιατί πατάς τα όνειρά μου”
― William Butler Yeats

“Μια μέρα θα με ρωτήσεις τι είναι πιο σημαντικό; Η ζωή μου ή η δική σου; Θα πω η δική μου και θα φύγεις χωρίς να ξέρεις πως εσύ είσαι η ζωή μου”
― Halil Cibran

“Και σκέφτομαι πάλι πως ταξίδι είναι οι άνθρωποι μα πιο πολύ ταξίδι είναι το πάθος να μοιραστείς το δρόμο”
― Arthur Rimbaud