ხატია ნებულიშვილი

“ლეო თითქოს არ ელოდა, მაგრამ თან ელოდა. ნეტა მსოფლიოს კიდევ რომელ ქალაქში შეიძლება მოხდეს ეგეთი რამ?! უფრო სწორად, არაფერიც არ მოხდეს. ერთმანეთისგან ას ნაბიჯში მცხოვრებმა ორმა ადამიანმა, რომლებსაც სრულიად არაფერი აქვთ საერთო, მთელი ცხოვრება ერთმანეთზე უხილავი ძაფით გადაბმულებმა გაატარონ.”
― Archil Kikodze

“ლომების ხიდზე მოულოდნელად მოუბრუნდა და დაუფირებლად აჯახა:
-იცით, სულ იმას ვფიქრობდი, მეკოცნა თუ არა თქვენთვის.ბოლოს კი გადავწყვიტე, არ ღირს-მეთქი."

"და ის როგორ იყო, კოცნაზე რომ თქვა უარი? აი, მუცელს ქვემოთ დარტყმაც ამას ქვია."

"წინ, იაპონიისკენ!" ელის მანრო”
― Alice Munro

“მე რომ მკვლელის ინსტიქტი კ.გ. იუნგისგან არ მისწავლია, ეჭვიანობა მარსელ პრუსტისგან, ესპანეთი ჰემინგუეისგან, პარიზი ერნსტ იუნგერისგან, შვეიცარია მარკ ტვენისგან, მექსიკა გრემ გრინისგან, სიკვდილის შიში ბერნანოსისგან და შინ ვერდაბრუნება კაფკასგან და ყველაფერი დანარჩენი თომას მანისგან, ეშმაკმა დალახვროს, როგორ უნდა დავუმტკიცო ჩემს ადვოკატს?"
„შტილერი“ მაქს ფრიში”
― Max Frisch

“ქვა შეიძლება უთანასწორო ბრძოლის კეთილშობილი იარაღი იყოს. კაცობრიობა ლამაზია, როდესაც ტანკს ესვრის ქვას და საზიზღარი, როდესაც პირზე დუჟმომდგარი იმავე ქვით ვიღაც უმწეოს ქოლავს. ოღონდაც ეს ორივე ქმედება სულ ადვილად შეიძლება ჩაიდინოს ერთმა და იმავე ადამიანმა.”
― არჩილ ქიქოძე, სამხრეთული სპილო