امیر

“همه جوان ها بلاخره یک روز عاشق می شوند ولی همه زندگی به همان عشق اول ختم نمی شود.معمولا آدم با عشق اولش ازدواج نمی کند،حتی گاهی با او حرف هم نمی زند،اما احساس قشنگی است که همیشه خاطرات آدم را شیرین می کند.”
― ناهید طباطبایی, چهل سالگی

“عشقه که آدما ابله میکنه یا فقط ادمای احمق عاشق میشن؟”
― Orhan Pamuk, My Name Is Red

“تنها در یک جای جهان هست که مرگ نمیتواند واردش شود
کجا
همان جایی که بهش میگویند تابوست، قبر، آرامگاه، خاکستر دان،
من نمیتوانم واردش شوم، فقط زنده ها میتوانند، البته وقتی کارم با اونها تموم شد.”
― Saramago Zhoze

“به جهنم. ودکا را درآوردم و جرعه‌ای نوشیدم. اغلب بهترین قسمت‌های زندگی اوقاتی بوده‌اند که هیچ کاری نکرده‌ای و نشسته‌ای و درباره زندگی فکر کرده‌ای.
منظورم این است که مثلاً می‌فهمی که همه چیز بی‌معناست، بعد به این نتیجه می‌رسی که خیلی هم نمی‌تواند بی‌معنا باشد، چون تو می‌دانی که بی‌معناست و همین آگاهیِ تو از بی‌معنا بودن تقریباً معنایی به آن می‌دهد.
می‌دانی منظورم چیست؟ بدبینی خوش‌بینانه.”
― چارلز بوکوفسکی