99 books
—
14 voters
Discover new books on Goodreads
Meet your next favorite book
Roksolana Sviato
https://www.goodreads.com/ro_fiesta
to-read
(137)
currently-reading (6)
read (701)
did-not-finish (0)
non-fiction (154)
ukrainian-literature (147)
novel (125)
women (86)
ukrainian (84)
women-prose (70)
deutsch (65)
american (58)
currently-reading (6)
read (701)
did-not-finish (0)
non-fiction (154)
ukrainian-literature (147)
novel (125)
women (86)
ukrainian (84)
women-prose (70)
deutsch (65)
american (58)
робота
(57)
xx-century (53)
british (50)
war (47)
poetry (41)
репортаж (38)
kinder (36)
auf_de_gelesen (35)
history (31)
favorite (30)
re-read (30)
polish (27)
xx-century (53)
british (50)
war (47)
poetry (41)
репортаж (38)
kinder (36)
auf_de_gelesen (35)
history (31)
favorite (30)
re-read (30)
polish (27)
“Як тільки подумаю про широку нашу дорогу, довгий драбинястий віз на чотирьох колесах, з двома вигідними сідалами, то мені здається, що, крім нашого возу, у мене нема інших бажань! Яка мрія! Ні, й тим разом зовсім не кепкую. Називаю віз мрією, бо якби я його тут мала, то мої подорожі по Китаю стали б далеко романтичніші й заразом вигідніші. На нашого воза я мобла б нараз усе покласти: моє кінове приладдя, трохи одягу на зміну, кілька ринок, чайник, мішок вівса для коней - та ще й сама сіла б попереду. Якби я до возу впрягла двох коней, то могла б ще ззаду посадити мого слугу! Один віз вистарчив би замість цілої каравани з п"ятьох коней, яку я мушу тягати за собою. Окрім коней, маю ще двох поганячів і мого слугу. Спереду цієї маленької каравани їду я, а з самого зажу - мій слуга з величезною рушницею, з якою він ніколи не розстається. І це все для мене одної! Хоч це й найменша каравана, яку можна зустрінути в Китаї. Тут звичайно каравани мають двадцять або тридцять коней чи мулів і десять (або й більше) поганячів.”
― З країни рижу та опію
― З країни рижу та опію
“Na przystanku stoi grupa kobiet ubrana, jak często tu bywa, w długie czarne albo szare spódnice i płaszcze, a część z nich przystępuje z nogi na nogę, bo marszrutka do Łucka spóźnia się już minut dwadzieścia.
Przystanek oblepiony jest obietnicami lepszego życia: angielski w dwa miesiące metodą SITA (w Łucku), studia wyższe w dziedzinie public relations lub administracji (w Równem), dyskoteka (w najbliższą sobotę w Kiwercach). Ale zaparkowane przed jedyną w wiosce restaurację, serwującą czebureki i pielmeni, furmanki, ich okutani w kufajki woźnice i przypięte do nich wyleniałe chabety; ale kałuża na pół ulicy, w której brodzi, rozcapierzając skrzydła, stado wron; ale rozpadający się warzywniak, w którym rozpadająca się babcia sprzedaje rozpadające się jabłka i cebule, mówią jasno, że żadnego lepszego życia nie ma i nie będzie.
Jest za to wojna. Tym razem w Donbasie.”
― Sprawiedliwi zdrajcy. Sąsiedzi z Wołynia
Przystanek oblepiony jest obietnicami lepszego życia: angielski w dwa miesiące metodą SITA (w Łucku), studia wyższe w dziedzinie public relations lub administracji (w Równem), dyskoteka (w najbliższą sobotę w Kiwercach). Ale zaparkowane przed jedyną w wiosce restaurację, serwującą czebureki i pielmeni, furmanki, ich okutani w kufajki woźnice i przypięte do nich wyleniałe chabety; ale kałuża na pół ulicy, w której brodzi, rozcapierzając skrzydła, stado wron; ale rozpadający się warzywniak, w którym rozpadająca się babcia sprzedaje rozpadające się jabłka i cebule, mówią jasno, że żadnego lepszego życia nie ma i nie będzie.
Jest za to wojna. Tym razem w Donbasie.”
― Sprawiedliwi zdrajcy. Sąsiedzi z Wołynia
“When April with its sweet showers has pierced the drought of March to the root, and bathed every vein of earth with that liquid by whose power the flowers are engendered; when the zephyr, too, with its dulcet breath, has breathed life into the tender new shoots in every copse and on every hearth, and the young sun has run half his course in the sign of the Ram, and the little birds that sleep all night with their eyes open give song (so Nature prompts them in their hearts), then, as the poet Geoffrey Chaucer observed many years ago, folk long to go on pilgrimages. Only, these days, professional people call them conferences.
The modern conference resembles the pilgrimage of medieval Christendom in that it allows the participants to indulge themselves in all the pleasures and diversions of travel while appearing to be austerely bent on self-improvement. To be sure, there are certain penitential exercises to be performed - the presentation of a paper, perhaps, and certainly listening to papers of others.”
―
The modern conference resembles the pilgrimage of medieval Christendom in that it allows the participants to indulge themselves in all the pleasures and diversions of travel while appearing to be austerely bent on self-improvement. To be sure, there are certain penitential exercises to be performed - the presentation of a paper, perhaps, and certainly listening to papers of others.”
―
“Я недавно розмовляла з кількома дівчатками з тутешньої школи, і вони розповіли про свою школу. Мовляв, вони так знущалися з учителя, що він мало не вистрибнув з вікна четвертого поверху. Тільки в останню мить вони його зупинили, але знущатися не перестали. Як це зрозуміти? Вони намагалися пояснити мені, що одна одну підбурювали до цього, для мене це щось страшне, бо вкотре підтверджує те, що я завжди думала: в людині, у нас усіх, живе паскудна тваринка, і ми не знаємо, скільки в нас усередині нечистої сили. От і виходить, що можна водночас і знущатися, і жаліти, як на мене, то так поводяться з якоїсь ненависті до себе”
―
―
“Увесь післяобідній час я провів у книгарні. Там не було книжок. Їх не друкували вже майже півстоліття. А я так мріяв про них після мікрофільмів, з яких складалася бібліотека "Прометея"! Та марно, не можна вже було ритися на полицях, зважувати на руці томи, вгадуючи їхній обсяг. Книгарня нагадувала радше електронну лабораторію. За книги правили кристали з навічно вкладеним у них зімстом. Читати їх можна було за допомогою оптону. Зовні він скидався на книжку; відмінність полягала в тому, що оптом мав між обкладинками лише одну-єдину сторінку. Дотик рукою - і на ній виникав текст. Але, як сказав мені робот-продавець, оптони вживали тепер не дуже часто. Публіка віддавала перевагу лектонам. Вони читали вголос, їх можна було навіть наставити на бажаний тембр, темп і модуляцію. Лише наукові праці дуже малого обсягу ще друкували на пластику, що імітував папір.”
― Едем. Соляріс. Повернення із зірок. Непереможний
― Едем. Соляріс. Повернення із зірок. Непереможний
Goodreads Librarians Group
— 349826 members
— last activity 2 minutes ago
Goodreads Librarians are volunteers who help ensure the accuracy of information about books and authors in the Goodreads' catalog. The Goodreads Libra ...more
Дискусійний клуб «у Смолоскипі»
— 6 members
— last activity Sep 01, 2015 01:38AM
Колеги та друзі «Смолоскипа» читають книжки, щоби разом поговорити про них. Учасники можуть пропонувати книжки на обговорення, якщо решта підтримує, ...more
Our Shared Shelf
— 222920 members
— last activity 11 hours, 37 min ago
OUR SHARED SHELF IS CURRENTLY DORMANT AND NOT MANAGED BY EMMA AND HER TEAM. Dear Readers, As part of my work with UN Women, I have started reading ...more
Roksolana’s 2025 Year in Books
Take a look at Roksolana’s Year in Books, including some fun facts about their reading.
More friends…
Favorite Genres
Polls voted on by Roksolana
Lists liked by Roksolana






























































