გვანცა მეგუთნიშვილი

“-სამი რამ მიყვარს. მიყვარს სიზმარი სიყვარულზე, ოდესღაც რომ მესიზმრა, მიყვარხარ შენ და მიყვარს მიწის ეს ნაგლეჯი.
-და რა გიყვარს ყველაზე მეტად?
-სიზმარი.”
― Knut Hamsun, Pan

“ცოდვა და ეშმაკი ერთი და იმავე არსების ორი სხვადასხვა სახელია. რა არსების? ჰკითხა იესომ. უჩემობის. მერე რად არ ხარ - შენ შორდები ადამიანს თუ ის გშორდება? მე არასდროს არ ვშორდები. აბა, როდესაც გშორდებიან ეგუები? თუ მშორდებიან ეს ნიშნავს, რომ დამეძებენ. აჰა, და თუკი ვერ გპოულობენ, ეშმაკს ბრალდება? არა, ეშმაკის ბრალი არ არის, არამედ ჩემი - თავის დროზე არ აღმოვჩნი იქ, სადაც მეძებდნენ - და ეს სიტყვები მოულოდნელად იმანირი სევდითა და სიმწრით წარმოთქვა, თითქოს უეცრად საკუთარი ძალმოსილების საზღვრები აღმოაჩინაო.”
― José Saramago, The Gospel According to Jesus Christ

“დასავლელი ადამიანის პრობლემა სხვა ადამიანთან ბრძოლა ან ბუნებრივი რესურსებისთვის ბრძოლა კი არა, საკუთარ გრძნობებთან ჭიდილია - იმაზე დარდია, რის ნებას მისცემს ან რას აუკრძალავს საკუთარ თავს...ასეთი რეპრესიების შედეგად, ის ჭკუიდან იშლება. სინამდვილეში სწორედ მაშინ ვერ ვაკონტროლებთ თავს, როდესაც არ ვიღებთ საკუთარ გრძნობებს, როცა ვთვალთმაქცობთ, თითქოს ჩვენი შინაგანი ცხოვრება განსხვავდებოდეს იმისგან, რაც სინამდვილეშია.
ყველაზე მეტად შვებისმომგვრელი შეიძლება ის იყოს, რომ გრძნობები არასოდეს გვატყუებენ. რა თქმა უნდა შესაძლოა, მათ არასწორ ქმედებებამდეც მიგვიყვანონ...საკუთარ თავთან დაბრუნებული ადამიანი არ უარყოფს გრძნობებს. ეს მათი კონტროლის ერთადერთი გზაა.
მეზღვაური ყოველთვის ენდობა ქარს. სულერთია, მისი მიმართულებით სურს ცურვა ტუ მის საწინააღმდეგოდ. ის ყოველთვის იყენებს ქარს. მეზღვაური არასდროს უარყოფს ქარს.
ადამიანმა არ უნდა გაწყვიტოს კავშირი საკუთარ გრძნობებთან, განურჩევლად იმისა, მათ შესაბამისად მოქმედებს, თუ საპირისპიროდ. ადამიანი, რომელიც საკუთარ გრძნობებს ივიწყებს, კარგავს თავის თავს და ცარიელ ნიღაბს ემსგავსება, რომლის მიღმაც არაფერია. მისი პირით სიყვარულისა და კეთილშობილების ქადაგება კი სიყალბედ იქცევა.”
― Alan W. Watts, Eastern Wisdom, Modern Life: Collected Talks 1960-1969

“ფონის გარჩევას თუ ისწავლით, იგივეს აღმოაჩენთ, რასაც - მუსიკაში. ბგერებს შორის ინტერვალების გამოა, მელოდია რომ გვესმის. ინტერვალებს რომ ვერ აღვიქვამდეთ, რიტმი გამოგრჩებოდათ და ნოტები ერთი და იმავე ხმის ვარიაციებად იქცეოდნენ. მელოდია რომ მოისმინოთ, ნოტებს შორის ინტერვალი უნდა გესმოდეთ. მსგავსად ამისა, უნდა შეძლოთ ადამიანებს შორის არსებული ინტერვალი დაინახოთ - ის, რაც არ გამოითქმის და რაც შინაგანია. მაშინ დაიწყებთ ერთმანეთთან შეკავშირებას.”
― Alan W. Watts, Eastern Wisdom, Modern Life: Collected Talks 1960-1969