იოსებ

“ჯორჯ ორუელი ცდებოდა.
დიდი ძმა თვალყურს კი არ გადევნებს, ის ცეკვავს და მღერის, მას ბოცვრები ამოჰყავს ჯადოსნური ქუდიდან. ყოველთვის, როცა არ გძინავს, დიდი ძმა გართობს, ყურადღებას გიფანტავს, ყველაფერს აკეთებს იმისათვის, რომ მთლიანად იყო შთანთქმული და არ იფიქრო.
ის ყველაფერს აკეთებს იმისათვის, რომ წარმოსახვის უნარი გაგიქროს, და იქამდე არ მოგეშვება, ვიდრე მას ბრმა ნაწლავივით უსარგებლოდ არ გიქცევს. დიდი ძმა თვალყურს ადევნებს, რომ შენი ყურადღება გამუდმებით რაღაცაზე იყოს მიჯაჭვული.
და ეს უფრო უარესია, ვიდრე ის, რომ თვალს არ გაშორებდეს. უარესია, როცა ამდენი ხარახურით გავსებენ. როცა ადამიანს წარმოსახვა ატროფირებული აქვს, ის საფრთხეს აღარ წარმოადგენს:

სუპერ!

(გია ბერაძის თარგმანი)”
― Chuck Palahniuk, Lullaby

“მეტროს ბოლო მატარებელი, ამის მერე სხვა რომ აღარ მოვა, ყველაზე სხვანაირია. ყველაზე სხვანაირი ხალხი უზის შიგნით. ისეთი სახეებით სხედან, გეგონება, უსასრულოდ აპირებენ აქ ჯდომას და მაგათი გაჩერება აწი აღარასოდეს აღარ მოვაო. მაგათი ჩანთები ყველაზე ბინძურია და პოლიეთილენის პარკები - ყველაზე შრაშუნა. მაგათ ნოკიებში ათამაშებული გველები - ყველაზე გრძელები და მოქნილები. ქალაქის ყველაზე დაღლილი ადამიანების ნახვა თუ მოგინდეთ, თბილისის მეტროს ბოლო მატარებელს დაელოდეთ და გაყევით. თეთრ-წითელ ინტერიერში შეაბიჯეთ და დაიკავეთ თქვენი კუთვნილი ადგილი ამ ხალხის გვერდით, სიღარიბის უკანასკნელ რაინდებად კურთხეულთა შორის.”
― გურამ მაცხონაშვილი, გლდანი [შეუძლებელი რომანი]:

“- ბოროტება ბოროტებაა, სტრებოგორ - მხედვარი წამოდგა, - ნაკლები, მეტი, საშუალო - სულერთია. ზომები პირობითია, საზღვრები - არეული.”
― Andrzej Sapkowski

“But enemies, as his mother used to say, are the price of success.”
― Joe Abercrombie, Half a King