Axel Uhalde > Axel's Quotes

Showing 1-30 of 86
« previous 1 3
sort by

  • #1
    Zsigmond Móricz
    “That’s the way it is in Hungary, this is a small country, everybody’s related. I think that it’s likely that if we really looked into it deeply, we two would dig up some connection.”
    “Of course, your grandmother and mine were both women. Here in Hungary that’s sufficient basis for a relationship, assuming that one’s opinions and interests are the same. In this case, our opinions, our views of the world, our ideas of life are not the same, so let’s leave this examination of relations and family trees… I will confess, I did feel a certain sympathy for you, Town Clerk, whence the confidential tone. But if Kardics is your uncle and Szentkálnay, the leading evil-doer, is your father-in-law, it’s certainly going to be hard for us to see eye to eye. Hungary’s a dunghill of relationships and scandals. It’s a swamp, and anything that is planted on it either becomes acclimatised or dies. Plants that like this damp soil put out enormous flowers, and those that don’t like it are sucked under the mud. So if you don’t mind, I really don't think there’s much hope of finding that we’re related.”
    “What was your mother's maiden name?”
    “In the first place, I'm a Lutheran, my family’s from the highlands of Szepes county. So straight away, I feel it’s impossible for the threads to have woven in such a way as to join us to the Kopjáss and Szentkálnay clans. Anyway, my mother’s name was Malatinszky.”
    “Malatinszky?” exclaimed the Town Clerk. “My mother was Zsuzsánna Bátay...”
    “A Bátay from Vér in Szabolcs?”
    “No, the family’s from Gömör County. And her mother was an Éva Malatinszky.”
    “It’s preposterous!”
    Zsigmond Móricz, Rokonok

  • #2
    Zsigmond Móricz
    “- Ez így van Magyarországon, kicsi az ország, mindenki rokon. Valószínűnek tartom, hagyha nagyon elkezdenénk firtatni, kettőnk közt is ki lehetne sütni valamiféle rokonságot.
    - Hogyne, az én nagyanyám és az ön nagyanyja két asszony volt. Itt Magyarországon ez már elég alap a rokonságra, feltéve, hogy a vélemények s az érdekek azonosak. Ez esetben a vélemények, a világfelfogás, a világszemlélet nem azonos, tehát hagyjuk ezt a rokoni és családfai vizsgálatot... Megvallom, bizonyos rokonszenvvel viseltettem főügyész úr iránt, innen volt a bizalmas hang. De ha Kardics úr nagybátyja, s Szentkálnay, a legnagyobb bűnös, sógora, akkor bizony nehéz lesz egy gyékényre kerülnünk. Magyarország a rokonságok és a panamák lápvilága. Ez egy olyan furcsa ingovány, hogy aki ebbe beleplántálódik vagy akklimatizálódik, vagy elpusztul. Az olyan növények, amelyek szeretik ezt a nedvdús talajt, buja nagy virágokat hajtanak, azok, akik nem szeretik, belefúlnak a sárba. Hát, kérem szépen, köztünk mégsem hiszem, hogy valami rokonságot ki lehetne sütni.
    - Hogy hívják az édesanyját?
    - Először is lutheránus vagyok, felvidéki. Szepes megyei család. Már ennélfogva is lehetetlennek látom, hogy valaha így fonódtak volna a szálak, hogy összeérhetett volna a Kopjáss és a Szentkálnay nemekkel, s aztán az anyámat Malatinszkynak hívták.
    - Malatinszky? - kiáltott fel a főügyész. - Az én anyám Bátay Zsuzsánna volt...
    - Veri Bátay Szabolcsból?
    - Nem, Gömör megyei család. S az ő anyját Malatinszky Évának hívták.
    - Abszurdum.”
    Zsigmond Móricz, Rokonok

  • #3
    Eric Roth
    “For what it’s worth: it’s never too late or, in my case, too early to be whoever you want to be. There’s no time limit, stop whenever you want. You can change or stay the same, there are no rules to this thing. We can make the best or the worst of it. I hope you make the best of it. And I hope you see things that startle you. I hope you feel things you never felt before. I hope you meet people with a different point of view. I hope you live a life you’re proud of. If you find that you’re not, I hope you have the courage to start all over again.”
    Eric Roth, The Curious Case of Benjamin Button Screenplay

  • #4
    Jorge Asís
    “Te regalo el país, que lo envuelvan y lo vendan, que lo rematen. La Argentina es un país ideal para
    abandonarlo.”
    Jorge Asís, Flores robadas en los jardines de Quilmes

  • #5
    Jorge Asís
    “Ella jamás había amado, pero probablemente debido a los libros, ya era muy ducha en trampas del amor, y he aquí, entonces, una prueba irrefutable de la utilidad práctica de la literatura.”
    Jorge Asís, Flores robadas en los jardines de Quilmes

  • #6
    Ralph Waldo Emerson
    “Is it so bad, then, to be misunderstood? Pythagoras was misunderstood, and Socrates, and Jesus, and Luther, and Copernicus, and Galileo, and Newton, and every pure and wise spirit that ever took flesh. To be great is to be misunderstood.”
    Ralph Waldo Emerson, Self Reliance

  • #7
    “Some women choose to follow men, and some women choose to follow their dreams. If you're wondering which way to go, remember that your career will never wake up and tell you that it doesn't love you anymore.”
    Lady Gaga

  • #8
    Vicente Leñero
    “de nada sirven los nueves, los dieces, los ochos y una tesis brillante si el estudiante aventajado no triunfa después en la vida ganándose nueves, dieces y ochos, seguidos de muchos ceros, anotados en una cuenta bancaria, manejados con visión en el complejo mundo de los negocios donde los conocimientos teóricos deberán aunarse a los conocimientos prácticos hasta formar una conciencia de hombre de negocios-ingeniero, o ingeniero-hombre de negocios, como él llegó a serlo gracias a su tesón, valiéndose únicamente de su audacia, porque no tuvo la fortuna de ser hijo de un hombre rico que lo ayudara desde los primeros años de la carrera, sino que a costa de muchos sacrificios personales y tras de muchos contratiempos logró encumbrarse hasta el sexto piso del edificio de Insurgentes, como gerente de la Compañía Inmobiliaria Anáhuac, Sociedad Anónima, que tarde o temprano —uno es viejo, ya de salida— pasaría a manos de su único hijo”
    Vicente Leñero, Los albañiles

  • #9
    Vicente Leñero
    “Federico prometió tener al día la libreta de campo, vigilar a los albañiles, llevar un registro de material, calcular diariamente las cantidades de obra y presentar cada semana, junto con las listas de raya, un informe de los trabajos realizados. Si todo se lleva en orden desde el principio —y haremos de cuenta que tú comienzas a trabajar— no sólo resulta más fácil el trabajo, sino que en cualquier momento, mediante una simple operación aritmética, se puede determinar lo que se lleva gastado ¿Entendido? Federico contestó que sí y prometió hacer las cosas como su padre le aconsejaba. Sencillísimo. Pero no lo hizo. Le faltó orden, método, constancia, costumbre, paciencia, interés. Un día olvidó la libreta, otro día no fue a la obra, otro día tenía prisa; dejó pasar una semana; dijo después lo hago, porque en ese momento los albañiles lo observaban, desgraciados hijos del mal dormir no dejan trabajar, quién sabe cómo lo miraban y qué cosas estarían murmurando por lo bajo, ¡así no se puede! Y cuando su padre le preguntaba —no tenía por qué saberlo el hombre de la corbata a rayas—, Federico contestaba que todo marchaba perfectamente, que la libreta estaba al día.”
    Vicente Leñero, Los albañiles

  • #10
    “HAMLET. — ¡Football! ¡Extraña palabra esa! Suena a mis oídos como una voz extranjera cuyo significado no alcanzo. Seguramente no es palabra dinamarquesa. ¿Qué es football?
    GARIBALDI (extrañado). —¿No sabe lo que es el football?
    HAMLET (tonante). — ¿Sabes tú lo que es el Hébenon? Seguramente lo ignoras. Pues ahí tienes. Yo no sé lo que es football. Y en cuanto al Hébenon, también tengo mis dudas. Se supone que es un veneno que figura en la escena quinta del acto primero de mi historia. Pero solo se dice Hébenon en las dos ediciones in folio. En la edición inquarto se dice Hébona. ¡Vaya uno a saber! La mayoría supone que debe decirse Hémbame, que quiere decir beleño, aunque comentaristas como Onions suponen que es Hébon, basándose en la obra de Marlowe, mientras la revista "Modern Language Review", de julio de 1920, dice que es el Guayaco o Lignum Vitae. De modo que ya ves. Cada uno con su ignorancia y así se puede vivir entre hombres y tenerse mutuo respeto. Y ahora, explícame, extranjero, ¿qué es football?”
    Agustín Cuzzani, El centroforward murió al amanecer

  • #11
    E.M. Forster
    “I was yours once 'till death if you'd cared to keep me, but I'm someone else's now - I can't hang about whining forever - and he's mine in a way that shocks you, but why don't you stop being shocked, and attend to your own happiness?”
    E.M. Forster, Maurice

  • #12
    “BARREIRO.—Sí, señor; muy natural. Y los viejos que se sacrificaron toda la vida por nosotros, uno murió sin vernos, y la vieja está sola, sin una mano que le haga una caricia, ni una boca que le dé un beso, ni quien la cuide en sus achaques de anciana. También muy natural, ¿Verdad, señora?
    ELOISA.—(Dudando.) Y... claro que... Pero... así es la vida.
    BARREIRO.— Ahí está la cosa, señora: ¡la vida! La vida no entiende de cariños ni de sacrificios; la vida es una cosa que marcha sobre los afectos, sobre los recuerdos, sin detenerse ni un segundo, sin importarle nada todo el dolor que va dejando atrás, ni el que produce al marchar sobre todas esas cosas. Los hijos, mientras son pichones, todo va bien; pero crecen, se hacen grandes... y cada uno busca su camino, aunque le duela dejar el nido donde no queda más que la tristeza de los viejos al verlos marchar. ¡No, no...! Casarme. Tener hijos, no. Eso no. (Pequeña pausa en la que todos quedan un poco tristes. ELOISA se ha levantado y mira con angustia la sala donde se supone están los hijos.)
    ERNESTO.—(Pasandose la mano por la frente, como queriendo quitar una preocupación.) Bueno, che, hijos, no...; pero ¿una copita?
    BARREIRO.—(Transición.) ¡Hombre, eso ni se pregunta!”
    Arnaldo Malfatti, Así es la vida

  • #13
    “ERNESTO.—(Enojado.) ¡De qué me sirven! Pero ¿vos te creés que los hijos se traen al mundo para que nos sean útiles, como una cosa, como un terreno, como una cuenta en el Banco? ¡Qué sabes vos lo que es un hijo! ¡De qué me sirven...! Para tener la alegría de saberlos fuertes, sanos, creando una familia y un hogar; para que los nietos hablen del abuelo y besen su retrato viejo que se guarda en la casa como una reliquia. ¡De qué me sirven!... ¡Ya me sirvieron, viejo zonzo! ¡Ya me dieron la alegría de verlos crecer, la pena de verlos enfermos, y esas alegrías y esas penas fueron otra vida que iban viviendo dentro de la nuestra y que sigue viviendo aún! ¡De qué me sirven, preguntás!”
    Arnaldo Malfatti, Así es la vida

  • #14
    Antonio Buero Vallejo
    “No necesito una novia. ¡Necesito un “te quiero” dicho con toda el alma! “Te quiero con tu tristeza y tu angustia; para sufrir contigo, y no para llevarte a ningún falso reino de la alegría.”
    Antonio Buero Vallejo, En la ardiente oscuridad

  • #15
    César Aira
    “...no hay primitivos, no hay salvajes, o en todo caso, si queremos darle ese nombre a civilizaciones distintas de la nuestra, no tenemos ningún derecho a suponerles menos inteligencia que la que nos arrogamos. Estúpidos, crédulos, ignorantes, siempre hubo, y no faltan entre nosotros. Pero una cultura, así sea la de unos indios desnudos en la selva, tiene y tuvo siempre todo el saber que tuvo y tendrá cualquier otra. Creo que el error, alentado por un racismo latente hasta en los biempensantes más escrupulosos, proviene de un error de traducción, o más precisamente de una traducción a medias, que en realidad no es una traducción.”
    César Aira

  • #16
    William Shakespeare
    “do I not in plainest truth
    Tell you, I do not, nor I cannot love you?

    And even for that do I love you the more.”
    William Shakespeare

  • #17
    “Pero él a mí no me gusta porque habla mal: insulta a los opositores, a los radicales, y creo que un buen político no tiene que hacer así. Si quieren a la provincia, que es una provincia muy pobre, ¿por qué no se ponen de acuerdo los dos y hacemos algo para la provincia? No para ellos y para acomodar a la familia de ellos, tantos los radicales como los peronistas. [...] Lo único que saben es hablar y pedir votos, tanto los radicales como los peronistas [...] Van y dicen: "Los radicales nunca hicieron nada", y los otros dicen lo mismo. Y siempre así...”
    Elias Neuman, El patrón

  • #18
    Ferenc Molnár
    “Boka was a shrewd lad, but he did not as yet know that other people are quite different from us, and that we usually learn of this at the cost of some feeling of anguish.”
    Ferenc Molnár, The Paul Street Boys

  • #19
    Zsigmond Móricz
    “Csak annyi rokonság van a nyelvünk, s a körülfekvő nyelvek közt, amit felszedtünk tőlük, amivel gazdagodtunk, készen átvettünk az ő műveltségükből, így jött be a temérdek szláv szó, megtanultuk s beolvasztottuk, germán szó, latin s román szó, amit megvettünk, megszereztünk tőlük, de ezt is úgy átformáltuk, hogy az édesanyja se ismerne rá... A magyar ember meg tud tanulni a világ bármely nyelvén tökéletesen, de a magyart még soha idegen születésű meg nem tanulta, hogy épkézláb módon tudjon rajta beszélni.”
    Zsigmond Móricz, Be Faithful Unto Death

  • #20
    Michael Chabon
    “everything, in fact, recalled him to me, as though he'd left the whole world to me in his will.”
    Michael Chabon

  • #21
    Zsigmond Móricz
    “The only thing we share with other languages is what we picked up from them to enrich ourselves, so we have many Slavic, Turkish, German, Latin words. We took them, but then transformed them so much that their own mother couldn't recognize them... A Hungarian could learn any language in the world perfectly, but there isn’t a single foreigner who could learn our language well enough to pass for a native”
    Zsigmond Móricz, Be Faithful Unto Death

  • #22
    Raymond Carver
    Late Fragment

    And did you get what
    you wanted from this life, even so?
    I did.
    And what did you want?
    To call myself beloved, to feel myself
    beloved on the earth.”
    Raymond Carver, A New Path to the Waterfall

  • #23
    Magda Szabó
    “Azt mondta, neki nem kell se pap, sem egyház, az adót se fizeti, Isten eredményes működését tapasztalta a háború idején, az áccsal meg a fiával nincs baja, azok munkásemberek voltak, csak a fiút úgy megzavarta a politikusok hazudozása, hogy kénytelenek voltak belekeverni valamibe, hogy kivégezhessék, mikor már kellemetlen kezdett lenni a vezetőknek. Ő legjobban az anyját sajnálja, mert annak nem lehetett egy jó napja”
    Magda Szabó, The Door

  • #24
    Magda Szabó
    “Dijo que ella no necesitaba de los curas ni de la Iglesia, que tampoco pagaba el impuesto al culto y que le había bastado la guerra para comprobar la eficiencia de la acción divina; que al carpintero y a su hijo, que eran gente trabajadora y normal, no tenía nada que reprocharles, pero que estaba clarísimo que al muchacho ese lo habían fastidiado los políticos con sus mentiras, involucrándolo en algo que era mero pretexto para librarse de él cuando les resultara incómodo, y cuando llegó ese momento lo ejecutaron. Que por quien más lástima sentía era por su sufrida madre, que esa sí habría vivido angustiada todo el tiempo”
    Magda Szabó, The Door

  • #25
    Magda Szabó
    “Nekiengedett annak a megszokhatatlan élménynek, hogy senki se kíváncsi rá, milyen boldogító vagy gyilkos közlendővel lép be az otthonába az ember, a neandervölgyi ős nyilván akkor tanult meg könnyezni, mikor először élte át, hogy egymaga diadalmaskodik a hazahurcolt bölény mellett, nincs kivel megosztani a harc élményét, nincs kinek megmutatni sem a zsákmányt, sem a sebeit.”
    Magda Szabó, The Door

  • #26
    Michael Cunningham
    “I was still struggling to invent an alternate version of myself, someone proud and unflinching who could gaze levelly at his father and tell him his last secrets. I wanted him to know me; to have seen me. I’d been waiting until I was settled and fulfilled, so as to present myself in terms of a happiness he might understand.”
    Michael Cunningham, A Home at the End of the World

  • #27
    Magda Szabó
    “Szerettem volna valami szépet, békítőt mondani, olyasmit, hogy nem értem, mi történt, vagy történik itt ma, de sajnálom, hogy délután, mikor ő magánkívül volt valamitől, nem voltam okosabb, és bár nem tudom, mi dúlta fel voltaképpen, együttérzek vele. Nem jutott eszembe semmi, én csak papíron tudom, mit kell csinálnom, az életben nehezen találom meg a szavakat.
    – Éhes vagyok – mondtam végül. – Maradt itthon valami étele?”
    Magda Szabó, The Door

  • #28
    Magda Szabó
    “Me habría gustado encontrar hermosas fórmulas con que expresar mi mensaje de paz, explicarle que sentía muchísimo haber actuado con tanta torpeza, probablemente porque no entendía en absoluto la gravedad de lo que le había sucedido ni por qué le había afectado tanto, y asegurarle que, tras reflexionar, la compadecía con todo el corazón y que contara conmigo para lo que fuera. Sin embargo, nada de eso salió de mi boca: a mí, que me expreso con fluidez sobre el papel, en la vida real las palabras me abandonan. Solo dije:
    —Tengo hambre. ¿No le queda algo para picar?”
    Magda Szabó, The Door

  • #29
    Michel Houellebecq
    “L'humour ne sauve pas; l'humour ne sert en définitive à peu près à rien. On peut envisager les évènements de la vie avec humour pendant des années, parfois de très longues années, dans certains cas on peut adopter une attitude humoristique jusqu'à la fin; mais en définitive la vie vous brise le coeur. Quelles que soient les qualités de courage, de sang froid et d'humour qu'on a pu développer tout au long de sa vie, on finit toujours par avoir le coeur brisé. Alors on s'arrête de rire. Au bout du compte il n'y a plus que la solitude, le froid et le silence. Au bout du compte il n'y a plus que la mort.”
    Michel Houellebecq, The Elementary Particles

  • #30
    Magda Szabó
    “Forgatás Egyetemista koromban irtóztam Schopenhauertől, később rájöttem, annyit el kell fogadnom a tételeiből, hogy minden érzelmi kapcsolat támadási lehetőség, és minél több embert eresztek magamhoz közel, annál számosabb csatornán áradhat felém a veszély. Nem volt egyszerű tudomásul vennem, hogy ezentúl Emerenccel is számolnom kell, léte saját életem egyik elemévé vált, s előre iszonyít a gondolat, hogy egyszer elveszíthetem, ha meg túlélem, eggyel több lesz az árnyak csapatában, akinek mindenütt jelen levő, sehol sem rögzíthető mivolta feldúl és kétségbe ejt.”
    Magda Szabó, The Door



Rss
« previous 1 3