Baqer Aqaei

“Thomas stood in the manacles, vibrating , overwhelmed with words he couldn't say. Didn't know if he knew how to say them, because they contained all the heartbreak of the world mixed with it's ephemeral joy. Waking to the aroma of breakfast when he was eight. Feeling the heat of the setting sun on his skin while falling asleep on Kate's back at ten. Turning and seeing Marcus for the very first time. Moments too powerful to be contained by the human heart and therefore having a peculiar way of making the soul hurt, as if there was something to mourn in the midst of the happiness. As if happiness itself couldn't exist without shadows to define it... ”
― Joey W. Hill, Rough Canvas

“Every sentence, every word, was new to them and they listened to what he said like bright-eyed ravens, trembling in their eagerness to catch & interpret every sound in the universe.”
― Toni Morrison, Song of Solomon

“کتاب خریدن آدابی دارد که رعایت نکردنش صواب نیست. کتاب را باید در کشمکشی لذت بخش انتخاب کرد. باید همواره میان «بخرم؟» یا «نخرم؟» در تلاطم بود. باید در باره اش شنید یا خواند، هی شنیده ها و خواند ه ها را در ذهن تحلیل کرد و با آنها کلنجار رفت. باید به کتاب حسِ نیاز پیدا کرد و مدام از خود پرسید فلان کتابِ خاص سوالم را جواب میدهد یا نه؟ باید شش روزِ تمام از جلوی کتابفروشی رد شد و هی به ویترین نگاه کرد و از بی پولی به زمین و زمان فحش داد و عاقبت روز هفتم رفت و فاتحانه آن را خرید.”
― حسام الدین مطهری, مزمزه کلمات

“خداحافظی بوق و کرنا نمی خواهد.
خداحافظی دلیل، بحث، یادگاری، بوسه، نفرین، گریه... خداحافظی واژه نمی خواهد.
خداحافظی یعنی در را باز کنی
و چنان کم شوی از این هیاهو که شک کنند به چشمهایشان، به خاطره هایشان، به عقلشان
و سؤال برشان دارد که به خوابی دیده اند تو را تنها یا توی سکانسی از فیلمی فراموش شده؟!
خداحافظی یعنی زمان را به دقیقه ای پیش از ابتدای آشنایی ببری
و دست آشنایی ات را پیش از دراز کردن، در جیبهایت فرو کنی
و رد شوی از کنار این "سلام" خانمانسوز.
خداحافظی "خداحافظ" نمی خواهد..”
― مهدیه لطیفی