Isyan Quotes

“Ömrüm boyunca kendimi karşı olduğum şeyle ifade ettim.Her şeye karşı savaştım; ama zamanla aslında hiçbir şeyin yanında olamadığımı da anladım. Ah evet, her şeyi eleştirebilirim, yakınıp yargılayabilirim ama bu bana ne kazandırır ki?Bir şeyi kavramakla, yaratmak aynı şey değildir. İsyan çıkarmak yapıcı olmak değildir...Dünyayı parçalara ayırdık ama parçalarla ne yapacağımızı bilemiyoruz.Benim kuşağım ve her şeyi alaya alışımız dünyayı daha iyi bir yer yapmadı. Vaktimizin çoğunu başkalarının yarattığı şeyleri yargılayarak geçirdiğimizden, kendimiz hiçbir şey yaratamadık. Ben isyankarlığı bir kaçış yolu olarak kullandım. Eleştiriyi sahte bir katılım olarak kullandık. Sanki bir şeyler başarmışız gibi gösterdik. Dünyaya katkısı olan hiçbir şeye katılmadım ben.”
― Chuck Palahniuk, Choke

“Sürün çocukları dağlara
Özlemleri, öfkeleri sürün dağlara.

Birgün gelir görürsünüz
Vurur yangını gözlerinize

Sürün çocukları dağlara
Sürün ve sürdürün karanlığı!”
― Hasan Hüseyin Korkmazgil

“Ayaklan... Şahlan... Rüzgâr gibi savrul. Simsiyah, yabanıl, özgür bir ata dönüşsün o güzelim ruhun.”
― Ozan Önen, Babam Beni Şahdamarımdan Öptü

“Ah şu insan adlı yaratıklar, keşke sesinizi kesseniz!”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“Neyin sınavı bu? Meğer insan Tanrı’nın oyuncağıymış! Bir veledin zaman geçirmek için işkence ettiği oyuncaklardan farkımız ne bizim?”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“Ağıt yakmak, hayıflanmak ve ağlamak kolaydı, en doğal şeydi; ama yapılması gereken bizi rahatsız eden sorunu ortadan kaldırmaktı. Eğer kaldırılamıyorsa da o sorunla birlikte yaşamaya alışmaktı. Sonuçta bazı büyük sorunları düzeltmek konusunda elimizden gelen bir şey olmadığı için bu yüzden kendimize yüklenmenin hiçbir anlam ifade etmemesi gibi, aksine bize daha çok zarar vermekteydi.”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“Önünde halen büyük zorlukların olduğunu ve olmaya devam edeceğini, halen dişlerini sıkacak, başını ağrıtacak sorunların vuku bulacağını ve bazen tüm tecrübelerine rağmen küçük bir kıvılcım ile isyan ederek her şeyi yarıda bırakıp geriye dönmeyi isteyeceğini de biliyordu ama tüm bunlara rağmen çok önemli bir şey daha öğrenmişti. O da ne olursa olsun, kendine bir anlam ve dünya yarattığı ve bu yarattığı dünyanın yıkılmasına izin vermeyeceğiydi. Tekrar aynı hataları yapmayacak, aynı acıları aynı zayıflıkla karşılamayacak ve kendini tekrarlamayacaktı. Hür ve yaratıcı olacaktı.”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan