Restauracja na końcu wszechświata. Życie, wszechświat i cała reszta Quotes

“Wstał, ruszył pewnym krokiem i popatrzył światu prosto w pola i wzgórza. By nadać swym słowom wagę, wetknął w brodę króliczą kość. Szeroko rozpostarł ramiona.
— Wariuję! — oznajmił.
— Świetny pomysł — powiedział Ford Prefect, złażąc ze skały, na której siedział.
Mózg Artura zrobił salto. Jego szczęka zaczęła wykonywać pompki.
— Przez pewien czas też byłem wariatem — powiedział Ford. — Szalenie dobrze mi to zrobiło.”
― Douglas Adams, Restauracja na końcu wszechświata. Życie, wszechświat i cała reszta

“— Nie zamierzam jeść zwierzęcia, które mnie do tego namawia — odparł Artur. — To nieludzkie!
— Wolisz jeść zwierzę, które nie chce zostać zjedzone? — zdziwił się Zaphod.
— Nie o to chodzi — zaprzeczył Artur, zaraz jednak się zastanowił. — W porządku — stwierdził po chwili — może i chodzi, ale mało mnie to interesuje. Nie zamierzam wgłębiać się w taką pseudofilozofię.”
― Douglas Adams, Restauracja na końcu wszechświata. Życie, wszechświat i cała reszta

“— (...) Poproszę cztery lekko wysmażone steki i, jeśli można, duchem! Nie jedliśmy od pięciuset siedemdziesięciu sześciu miliardów lat!
Zwierzę dość niepewnie wstało. Wydało z siebie przyjazny bulgot.
— Bardzo rozsądny wybór, proszę pana, jeśli mogę tak powiedzieć. Doskonały. Już pędzę się zastrzelić. — Zwierzę odwróciło się, zdążyło jednak przyjaźnie mrugnąć do Artura. — Niech się pan nie denerwuje, zrobię to możliwie najbardziej humanitarnie.”
― Douglas Adams, Restauracja na końcu wszechświata. Życie, wszechświat i cała reszta