Darya

“عادت بدترین بیماریه. کاری می کنه که آدم به هر بدبختی و هر دردی سر خم کنه و بتونه کنار آدمای نفرت انگیز دووم بیاره”
― Oriana Fallaci, A Man

“ او حقیقتا خیال می کرد در روزگارانی که ما زندگی می کنیم، مردم هنوز آن قدر ایثار دارند که نه تنها به خودشان بپردازند، بلکه مراقب فیل ها نیز باشند. خیال می کرد هنوز در قلب آنان خیلی جا هست، جای های های گریه بود. من آنجا ساکت به نظاره ی او، بهتر بگویم به تحسین او ایستاده بودم، با آن قیافه ی گرفته، سمج و کثیف، انباشته از انواع عریضه ها و اقسام بیانیه های مصور که می شد گفت مضحک بود اما در عین حال انسان را به تساهل وا می داشت، زیرا احساس می شدکه او به همه چیزهای قشنگی که انسان در لحظات شوق و شور پنهانی، درباره خودش حکایت کرده است اعتماد کامل دارد و علاوه بر این لجوج بود. با پشتکار عنادانگیز مدیر مدرسه ای که لجوجانه از بشریت انجام تکالیفش را می خواست و ا گر بشریت بد رفتار می کرد، در تنیبه او تردید نشان نمی داد. ملاحظه می کنید که او به طور خطرناکی بیماری خود را به دیگران سرایت می داد. " صفحه ی 153”
― Romain Gary, The Roots of Heaven

“ فهم مطلب آسان است : آنچه به چشم خود دیده اند از حد و اندازه بیرون بوده است. در نتیجه مردم طوری احساس تنهایی و بی کسی می کنند که به چیزی نیرومند نیاز دارند چیزی که واقعا بتوانند ضربه گیر باشد. زمان سگ ها گذشته است، انسان ها به فیل ها محتاجند. من مسائل را اینطور می بینم". صفحه ی 154”
― Romain Gary, The Roots of Heaven

“من در بوته زار تنها و بدون خاطره زندگی می کنم و بازگشت به جنگل برای مدت نه ماه، با تصویر دختری چون او در چشم ها، چیز بسیار بدی است. چندان می خراشد و می خراشد تا این حس را القا کند که زندگی را انتخاب نکرده ایم بلکه آن را از دست داده ایم.”
― Romain Gary, The Roots of Heaven