Љупчо Петрески

Оушн, не плаши се.

Крајот на патот е прилично блиску

Скоро да е зад нас

Не грижи се, татко ти ти е само татко

Сѐ додека еден од вас не заборави. Како што рбетот 

Не ќе се сеќава на крилјата

Без разлика колку пати колената

Ни го бакнале тротоарот. Оушн

Слушаш? Најубавиот дел

Од телото ти е онаму каде што 

Сенката од мајка ти паѓа.

Еве ја куќата со детство

Смалена на една црвена тенка жица.

Не грижи се. Наречи ј