Mari Dzimistarishvili

“საზღვრები სულ მალე გაირკვა, აქ ხომ ერთი ციდა ქვეყანა იყო დასაარსებელი, ტერიტორიული მოთხოვნებისა და, სინამდვილეში, კონსტიტუციის გარეშე, მთვრალი ქვეყანა, რომელშიც მხოლოდ ორი სახლი დგას, სიბნელეშიც რომ მიაგნებ, მზის და მთვარის დაბნელების დროსაც, და ზეპირად ვიცი, რამდენი ნაბიჯი უნდა გადავდგა ჩემიდან პირდაპირ ივანის სახლამდე, თვალახვეულიც გავივლი. ამიერიდან დანარჩენი სამყარო, რომელშიც აქამდე ვცხოვრობდი - მუდამ პანიკაში, სასაგამშრალი, კვალით იმისა, რომ ვიგუდებოდი - სრულიად უმნიშვნელო გახდა, რადგან მას ნამდვილი ძალა დაუპირისპირდა, და მერე რა, რომ ეს ძალა, დღევანდელივით, მოწევისა და ლოდინისგან შედგება, რომ არაფერი დაეკარგოს.”
― Ingeborg Bachmann, Malina

“When down her weedy trophies and herself
Fell in the weeping brook. Her clothes spread wide;
And, mermaid-like, awhile they bore her up:
Which time she chanted snatches of old tunes;
As one incapable of her own distress,
Or like a creature native and indued
Unto that element: but long it could not be
Till that her garments, heavy with their drink,
Pull’d the poor wretch from her melodious lay
To muddy death.

(Ophelia)”
― William Shakespeare, Hamlet

“We're all just walking each other home.”
― Ram Dass

“...we take care not to touch each other in public, nor do we look into each other's eyes except furtively, because Ivan must first wash my eyes with his own, removing the images which landed on my retina before his arrival.”
― Ingeborg Bachmann, Malina