Inside My Library Mind > Inside My Library Mind's Quotes

“Every woman is the architect of her own fortune.”
― Jessie Burton, The Miniaturist

“And it's amazing how much noise people ignoring each other can make.”
― Eoin Colfer, Benny and Babe

“Mora samo paziti da se prokleta stvarnost na mala vrata tzv. autentičnosti ne uvuče u njega i inhibira maštu. Jer mašta je sve. Stvarnost, ako je uopšte ima, ništa. U najboljem slučaju, proizvod uspelog maštanja.”
― Borislav Pekić, Besnilo

“Humanity i love you because you
are perpetually putting the secret of
life in your pants and forgetting
it's there and sitting down

on it
and because you are
forever making poems in the lap
of death Humanity

i hate you”
― e.e. cummings

“If I cannot move heaven, I will raise hell.”
― Virgil

“The kind of love that can burn down the world or raise it up in glory.”
― Cassandra Clare, City of Fallen Angels

“Budućnost će, kao i uvek, hteti da odgaji sopstvene nove zablude; a što će one biti, zapravo, naše koliko i svet, neće smetati nijednom od praunuka da se njima diči, bišući u međuvremenu tur tvojim jeremijadskim opomenama i savetima.”
― Borislav Pekić, How to Quiet a Vampire: A Sotie

“Demokratija statistički izjednačuje glupost s razumon, a idiotima, samo ako ih je dovoljno dopušta da upravljaju svetom.”
― Borislav Pekić, Besnilo

“Fairness is for happy people, for people who have been lucky enough to have lived a life defined more by certainties than by ambiguities.
Right and wrong, however, are for—well, not unhappy people, maybe, but scarred people; scared people.”
― Hanya Yanagihara, A Little Life

“You won’t understand what I mean now, but someday you will: the only trick of friendship, I think, is to find people who are better than you are—not smarter, not cooler, but kinder, and more generous, and more forgiving—and then to appreciate them for what they can teach you, and to try to listen to them when they tell you something about yourself, no matter how bad—or good—it might be, and to trust them, which is the hardest thing of all. But the best, as well.”
― Hanya Yanagihara, A Little Life

“Ne voli čovek jednog pisca samo zato što ga zabavlja, ili ga pred dileme stavlja, nego što ponekad slučajnošću otvara put njegovim sopstvenim idejama.
Pomaže mu da se izrazi, sam sebe razume, aktivira mentalno.
To može biti i suprotstavljanjem i prihvatanjem.
U svakom slučaju, posredi je nemušti dijalog.
Čitanje mojih knjiga zamišljam kao razgovor sa mnom, ne kao puko slušanje.”
― Borislav Pekić

“‎Ako neko ljubav prema svojoj zemlji, partiji, pokretu, ideji, stavi načelno iznad istine o njoj, ma kakva da je, to nije pravi patriotizam, to nije pravi borac jedne ideje. To je moralna kukavica u potrazi za alibijem.”
― Borislav Pekić

“Civilizacije su propadale zato što nikad uspešno nisu rešile zagonetku eliminisanja svojih otpadaka. Duhovne su otpatke deponovale u običaje, naravi, podsvest potomstva; umne u istoriju; fizičke su sahranjivale pod zemlju. Umirale su u vlastitom đubretu, umesto da, kao priroda, od njega žive. Čovek se izuzeo iz opšteg poretka, odustao od svrhe njime određene. Zamišljao je da je razumniji od njega. Kao da ima išta razumnije od načina na koji potok traži put kroz kamenjar, kojim se cveće okreće suncu, talasi sustižu, kiše s neba vraćaju, a jata ptica selica drevnim gnezdištima svakog proleća lete? Kao da je išta razumnije od stanja u kome se između života i smrti potire razlika, simbioze u kojoj život ishranjuje smrt, a smrt održava život? Ceo je svet, mislio je gazeći mlake, mekane humke, okrenut naopako. Jednom je morao stajati kako treba, inače osjećaja naopakosti ne bi bilo. Rođen je, kao i priroda, iz zajedničke maternice univerzuma. Priroda je živela po neizmenljivoj osi unutrašnje prinude, jedinoj uz koju je imala neku svrhu. Čovekov se svet, u međuvremenu, oko svoje osi obrnuo, duž nje, u stvari, postepeno pomerao dok nije zauzeo obrnut položaj od prirodnog. Pomeranje je bilo sporo i postupno, dešavalo se vekovima, s prvom vatrom pozajmljenom od groma, s prvim opsidijanom izbrušenim u nož, s prvom sumnjom u zagrobni život. Toliko sporo i neprimetno da je i ono izgledalo prirodno. Prirodan je postao i njegov sadašnji naopak položaj. Kao na slici u ogledalu na kojoj je sve tu, ništa ne nedostaje, ali je sve na suprotnoj strani od prave, sve na drugom mestu nego što treba da bude, sve - imitacija.”
― Borislav Pekić, Atlantida

“-Ima, međutim, nešto čudno u celoj toj legendi, Gubelkijane. Jeste li zapazili? Jeste li primetili da nema značaja što je odmereni Dedalus preživeo. Mit danas priznaje promašenog letača, krilatog Ikarusa, samo njega. Dobri zanatlija Dedalus je zaboravljen. Zanemaren nepravedno, no bez priziva. A, znate li zašto, Gubelkijane? Ja mislim zato što je, onako trezven i naučno bojažljiv, priznao jednu tuđu, naturenu granicu , što se slepo i ropski držao unutrašnjosti kruga koji nam je određen, što je izneverio i proigrao šansu da iz njega izađe, što je pokazao da je i suviše malo čovek, da bi bio bog. Razmislite o tome, ima u toj prokletoj legendi nekog naravoučenija. I budite mi zdravo!”
― Borislav Pekić, Uspenje i sunovrat Ikara Gubelkijana - Odbrana i poslednji dani

“Желим да радим сасвим другачије. Као што нико никад није радио."
"Као Икар да први узлетиш."
"Да."
"Икар је погинуо, Исидоре."
"Али је пре тога летео, зар није?”
― Borislav Pekić, Zlatno Runo 3

“Рекло би се да је Беснило изашло на крај с неједнакошћу међу људима, с којом се Разум узалуд борио хиљадама година. Да је укинуло традиционалне поделе на беле и обојене, мушкарце и жене, богате и сиромашне, моћне и слабе, паметне и глупе и заменило их универзалном разликом између здравих и болесних. (Стварне поделе нема. Сви болесни су потенцијално мртви, сви здрави потенцијално болесни. Сви смо дакле , реално мртви. Свет је коначно јединствен.)”
― Borislav Pekić, Besnilo

“Better to reign in Hell, than to serve in Heaven.”
― John Milton, Paradise Lost

“Свет малих људи на велике истине никад није спреман.”
― Borislav Pekić, Besnilo

“Јер машта је све. Стварност, ако је уопште има, ништа. У најбољем случају, производ успелог маштања.”
― Borislav Pekić, Besnilo

“Вирус нема мање права на убијање да би живео него што га имају људи кад убијају да би владали.”
― Borislav Pekić, Besnilo

“The water hears and understands. The ice does not forgive.”
― Leigh Bardugo, Six of Crows

“That was part of being a girl--you were resigned to whatever feedback you'd get. If you got mad, you were crazy, and if you didn't react, you were a bitch. The only thing you could do was smile from the corner they'd backed you into. Implicate yourself in the joke even if the joke was always on you.”
― Emma Cline, The Girls

“Radical simply means "grasping things at the root.”
― Angela Davis

“You are", he says, "the absolute worst idea I've ever had.”
― Casey McQuiston, Red, White & Royal Blue

“That's the choice. I love him, with all that, because of all that. On purpose. I love him on purpose.”
― Casey McQuiston, Red, White & Royal Blue

“From the day she had stabbed Aeduan in the heart, that heart had become hers—and she would not let this be his end.”
― Susan Dennard, Bloodwitch

“She trusted him. She had claimed his Aether, and she would guide his blade.”
― Susan Dennard, Bloodwitch

“She stole his breath now, and he had no breath to spare.”
― Susan Dennard, Bloodwitch

“I could never really get it. I could never really understand. But I could strive for empathy. I could at least do that.”
― Emma Mills, First & Then