“آزادی که بپذیری
آزادی که بگویی نه
و این
زندان کوچکی نیست.

آزادی که ساعت‌ها دست‌هایت در هم قفل شوند
چشم‌هایت بروند و بر نگردند‌، خیره! خیره بمان

و ما اسم اعظم را به کار می‌بریم:
اسکیزوفرنیک.

آزادی که کتاب‌ها جمع شوند زیر دیرکی که تو را به آن بسته‌اند
و یکی‌شان
آتش را شروع کند.

آزادی که به هیچ قصه و شهر و کوچه‌ای
به هیچ زمانی برنگردی

و از اتاق‌های هتل
صدای خنده به گوش برسد.”