Status Updates From El corazón de las tinieblas

راستش مقابله با داغدیدگی و بدنامی و کیفر روح از مقابله با گرسنگی دیرپا ساده‌تر است. چنین سخنی تلخ، ولی حق است. این آدم‌ها هم هیچ دلیلی برای کف نفس نداشتند. خویشتن‌داری! به این می‌ماند که آدم از کفتاری که در میان کشتگان آوردگاه پرسه می‌زند توقع خویشتن‌داری داشته باشد. اما این واقعیت در برابرم بود ـ واقعیتی که شعاع آن چشم را خیره می‌کرد.

و چه بگویم از خرافه و اعتقاد و چیزی که اصول نامیده می‌شود، که در برابر باد کاهی بیش نیستند. از دیوسیرتی گرسنگی دیرپا و عذاب دردناک و افکار تلخ و خشونت تیره و خیمه‌گستر آن چیزی می‌دانید؟ اگر نمی‌دانید، من می‌دانم. آدمی برای اینکه درست با گرسنگی بجنگد، باید همه نیروی ذاتی‌اش را به کار گیرد.

آدم‌های دیگر را نگاه می‌کردم و کنجکاو بودم ببینم که وقتی در برابر فتنه بی‌امان نیاز جسمانی قرار می‌گیرند، کشش و انگیزه و قوت و ضعفشان چگونه است. خویشتن‌داری! آخر خویشتن‌داری در برابر چه؟ آیا خرافه بود یا نفرت، صبر، ترس ـ یا نوعی شرف بدوی؟ هیچ ترسی در برابر گرسنگی تاب نمی‌آورد، هیچ صبری آن را از بین نمی‌برد، جایی هم که گرسنگی باشد، نفرت وجود ندارد.

آدم‌های دیگر را نگاه می‌کردم و کنجکاو بودم ببینم که وقتی در برابر فتنه بی‌امان نیاز جسمانی قرار می‌گیرند، کشش و انگیزه و قوت و ضعفشان چگونه است. خویشتن‌داری! آخر خویشتن‌داری در برابر چه؟ آیا خرافه بود یا نفرت، صبر، ترس ـ یا نوعی شرف بدوی؟ هیچ ترسی در برابر گرسنگی تاب نمی‌آورد، هیچ صبری آن را از بین نمی‌برد، جایی هم که گرسنگی باشد، نفرت وجود ندارد.

کتاب را توی جیبم گذاشتم. باور کنید که دست کشیدن از خواندن مانند این بود که خودم را از پناهگاه رفاقت قرص و قدیمی بیرن می‌کشم.

او باید این حقیقت را با خمیرمایه‌ی واقعی خودش ببیند. اصول به کار نمی‌آید. همین‌طور هم دانسته‌ها، لباس و حمایل - حمایلی که به یک تکان بند است. چیزی که به کار می‌آید، اعتقاد راسخ است. آیا این قیل‌وقال شیطانی برای من جاذبه‌ای دارد؟ خیلی خوب؛ من می‌شنوم؛ اقرار می‌کنم، منتها صدایی هم دارم و، خوب یا بد، صدای من سخنی است که نمی‌توان آن را خاموش کرد. البته آدم احمق، به سبب هول و هراس و احساسات رقیق، همیشه‌ی خدا در امان است.