Peter Boot

“Wat zag hij aan haar, wat dacht hij? Zij moest dan zelf aan hun verhouding denken, hun beider eenzaamheid in deze zonderlinge verbintenis van jaren. Wat wist hij eigenlijk van haar en zij van hem? Zag ook hij haar leven als zij het zijne zag: een hopeloos, illusieloos omlaag gaan naar de dood? Een mislukking, in aard en aanleg geworteld, die hun hele verdere leven bepaald had? Dat scheen hen eerder samen te moeten brengen, terwijl het hen van elkaar verwijderd had. Maar zij geloofde eigenlijk niet, dat hij zo zelfbewust leefde.”
― Frans Coenen, Onpersoonlijke herinneringen

“Esa es la moral tradicional de las gentes ricas. Se destroza una vida, se deja a un hijo sin padre, se lleva la desolación a una familia. Y se dice se ha salvado la honra de una casa; se ha salvado la sociedad.”
― Pío Baroja, Obras

“Por las mañanas, al asomarme al balcón, veo el pueblo con sus tejados rojos, negruzcos, sus chimeneas cuadradas y el humo que sale por ellas en hebras muy tenues en el cielo gris del otoño. Después de las lluvias abundantes, las casas están desteñidas, las calles limpias; la carretera descarnada, con las piedras al descubierto. El azul del cielo parece lavado cuando sale entre nubes: es más diáfano, más puro.”
― Pío Baroja, Las Inquietudes De Shanti Andia

“we weten zeker er bestaan illusies
maar dat wil zeggen dat ze níet bestaan
en evenzo bestaan er elfen
maar dat wil zeggen dat ze níet bestaan
en feeën die ons helpen te vergeten
dat ze niet bestaan
(...)”
― Jan Hanlo, Verzamelde gedichten