Θεόδωρος Ορφανίδης(Ο.Γ.Θ)

Θεόδωρος Ορφανίδης(Ο.Γ.Θ)’s Followers (3)

member photo
member photo
member photo
Κατερίν...
2 books | 54 friends

. . . _...
460 books | 849 friends

Fay Sta...
1,173 books | 5 friends

Foivos ...
209 books | 62 friends

Dora Tzema
19 books | 174 friends

Vasilik...
1 book | 9 friends

Eirhnh ...
1 book | 2 friends

Anthoul...
1 book | 2 friends

More friends…

Θεόδωρος Ορφανίδης(Ο.Γ.Θ)

Goodreads Author


Website

Member Since
August 2022


Ο Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.) γεννήθηκε το 1996 στην Κοζάνη και μεγάλωσε στο Δρέπανο και το Μαυροδένδρι Κοζάνης. Είχε μια παιδική ηλικία συνηθισμένη και παράλληλα ιδιαίτερη σαν τον ίδιο. Για ένα μικρό διάστημα φιλοδοξούσε να γίνει ένας από τους καλύτερους αθλητές ελληνορωμαϊκής πάλης – ο Κρότων Κοζάνης είναι ένας από τους λόγους που είναι ευγνώμων για την καμπούρα του. Τελικά πέρασε φοιτητής στη Θεσσαλονίκη, στη Νομική του Α.Π.Θ. . Στην πόλη αυτή κατοικεί και υπάρχει με διάφορες μορφές τα τελευταία χρόνια.
Οι γονείς και τα δύο αδέρφια του αποτελούν την μια του οικογένεια και οι φίλοι του, μαζί με κάποια ακόμη κοντινα πρόσωπα, αλλά και μερικά που χάθηκαν λίγο ως πολύ στο πέρασμα των χρόνων, την δεύτερη.
Από ένα σημείο και έπειτα, δεν περίμενε
...more

Πρόσεχε μην πατάς εκεί, εκεί, Μου έπεσε μισό ευρώ πουΘα τ...



Πρόσεχε μην πατάς εκεί, εκεί, 

Μου έπεσε μισό ευρώ που

Θα το χρειαστώ μετά, πρόσεξε σε παρακαλώ ούτε εκεί, εκεί 

Μου έπεσε το φαγητό μου 

Θα πεινάσω μετά, παρακαλώ, ούτε εκεί. Εκεί 

Μου έπεσε λίγη αξιοπρέπεια πριν κάτι χρόνια

Και ακόμα να μου πούνε ευχαριστώ

Όχι, μην,

Μην πατάς εκεί, εκεί

Έπεσε η μισή ζωή μου και, βλέπεις, να,

Δεν πρόσεχα και πολυ και

Την τσαλαπάτησα και τώρα είναι κάπως-, όχι, όχι,

Read more of this blog post »
 •  0 comments  •  flag
Share on Twitter
Published on July 16, 2023 11:05
Average rating: 4.5 · 6 ratings · 1 review · 4 distinct works
Είναι αυτά τα τελευταία ποι...

4.40 avg rating — 5 ratings
Rate this book
Clear rating
Ρε μπαγάσα

it was amazing 5.00 avg rating — 1 rating
Rate this book
Clear rating
Οι πυγολαμπίδες θα λάμπουν ...

0.00 avg rating — 0 ratings — published 2022
Rate this book
Clear rating
Παυσίπονο

0.00 avg rating — 0 ratings
Rate this book
Clear rating

* Note: these are all the books on Goodreads for this author. To add more, click here.

Θεόδωρος’s Recent Updates

75032054
Ρε μπαγάσα by Θεόδωρος Ορφανίδης(Ο.Γ.Θ)
"Μια εξαιρετική νουβέλα που καταπιάνεται με ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, αυτό της ψυχικής υγείας. Το αξιοσημείωτο είναι πως ο τρόπος προσέγγισης είναι πολύ λιτός, αλλά ταυτόχρονα πηγαίνει και πολύ βαθιά. Δηλαδή, ο αναγνώστης μπορεί να μπει σχεδόν στη θέση " Read more of this review »
Ρε μπαγάσα by Θεόδωρος Ορφανίδης(Ο.Γ.Θ)
“...Τρέχουμε και τρέχουμε να προλάβουμε το ένα και το άλλο, είμαστε σαν ζώα μέσα στη ζούγκλα, η λέξη που μας χαρακτηρίζει είναι το ελάχιστο ή το υπερβολικό. Νοιαζόμαστε ελάχιστα και θέλουμε υπερβολικά... Ο καθένας κοιτάζει να βγάλει καθαρή τη φάτσα του. Μια φορά, μόνο μια φορά θέλω να σταματήσω και να κάνω ένα βήμα πίσω, να σηκώσω τα χέρια ψηλά και να φωνάξω σαν τον Βέγγο:
“Καλοί μου άνθρωποι, γιατί είμαστε έτσι; Τι πάθαμε; Γιατί δεν ηρεμούμε λίγο, να μην κάνουμε απολύτως τίποτα για μερικές μέρες; Θα μας κάνει καλό. Αφήστε τα όλα και πάμε να παίξουμε, οτιδήποτε, και συνεχίζουμε... Να βρούμε μια παιδική χαρά, μια μπάλα, ένα ποδήλατο, κάτι!... ” Αλλά απλά θα με κοιτάξουν
αδιάφορα και θα συνεχίσουν ή δε θα μου δώσουν καν σημασία και έξω θα γίνεται ακόμα της καραπουτανάρας. Μπλέκουμε ένα κουβάρι συνέχεια, κι αυτό το κουβάρι μια μέρα θα μπλεχτεί τόσο σφιχτά γύρω από τον λαιμό μας, αλλά εμείς δε θα το έχουμε καταλάβει και απλά θα μας πνίξει. Θα πεθάνουμε από τα ίδια μας τα χέρια... Σκέφτομαι π
...more
Θεόδωρος Ορφανίδης(Ο.Γ.Θ)
More of Θεόδωρος's books…
Quotes by Θεόδωρος Ορφανίδης(Ο.Γ.Θ)  (?)
Quotes are added by the Goodreads community and are not verified by Goodreads. (Learn more)

“...Τρέχουμε και τρέχουμε να προλάβουμε το ένα και το άλλο, είμαστε σαν ζώα μέσα στη ζούγκλα, η λέξη που μας χαρακτηρίζει είναι το ελάχιστο ή το υπερβολικό. Νοιαζόμαστε ελάχιστα και θέλουμε υπερβολικά... Ο καθένας κοιτάζει να βγάλει καθαρή τη φάτσα του. Μια φορά, μόνο μια φορά θέλω να σταματήσω και να κάνω ένα βήμα πίσω, να σηκώσω τα χέρια ψηλά και να φωνάξω σαν τον Βέγγο:
“Καλοί μου άνθρωποι, γιατί είμαστε έτσι; Τι πάθαμε; Γιατί δεν ηρεμούμε λίγο, να μην κάνουμε απολύτως τίποτα για μερικές μέρες; Θα μας κάνει καλό. Αφήστε τα όλα και πάμε να παίξουμε, οτιδήποτε, και συνεχίζουμε... Να βρούμε μια παιδική χαρά, μια μπάλα, ένα ποδήλατο, κάτι!... ” Αλλά απλά θα με κοιτάξουν
αδιάφορα και θα συνεχίσουν ή δε θα μου δώσουν καν σημασία και έξω θα γίνεται ακόμα της καραπουτανάρας. Μπλέκουμε ένα κουβάρι συνέχεια, κι αυτό το κουβάρι μια μέρα θα μπλεχτεί τόσο σφιχτά γύρω από τον λαιμό μας, αλλά εμείς δε θα το έχουμε καταλάβει και απλά θα μας πνίξει. Θα πεθάνουμε από τα ίδια μας τα χέρια... Σκέφτομαι πως έτσι θα καταλήξουμε όλοι μια μέρα. Κι εγώ... Εγώ δε θέλω να γίνω έτσι! Καλύτερα να πεθάνω πριν με σκοτώσουν
και αρχίσω να σέρνω το κουφάρι μου εδώ κι εκεί. Δε θέλω να γίνω σαν κι αυτούς, δεν πρέπει, δε θέλω!... Ούτε να πεθάνω θέλω, ούτε όμως να πεθάνουν αυτοί και να ζήσω εγώ... Να μην πεθάνει κανείς, να ζήσουμε όλοι! Όχι, όχι άλλο, σας παρακαλώ, καλοί μου άνθρωποι, θέλω να ζήσω, ελάτε να παίξουμε!”
Θεόδωρος Ορφανίδης(Ο.Γ.Θ), Ρε μπαγάσα

“...Για μια στιγμή σωπάσαμε και οι δύο. Συνέχιζα να την αγκαλιάζω. Ώσπου σηκώθηκε, τεντώθηκε και μετά ξανακάθισε δίπλα μου για να την αγκαλιάσω πάλι.
<<Δημήτρη, το ξέρεις πως μέσα στη νύχτα οι πυγολαμπίδες λάμπουν; Έτσι φαντάζομαι τον εαυτό μου. Μια πυγολαμπίδα που χάθηκε μέσα στο σκοτάδι. Παντού γύρω μου το σκοτάδι και εγώ πετάω στο άγνωστο χωρίς να ξέρω που πηγαίνω. Αλλά έχω το φως μου να με καθοδηγεί και να μου δίνει δύναμη, γιατί έτσι ξέρω πως το σκοτάδι, όσο κρατάω το φως μου λαμπερό, δεν θα κυριαρχήσει ποτέ. Έτσι αισθάνομαι, δηλαδή έτσι με φαντάζομαι. Μια πυγολαμπίδα που λάμπει στο σκοτάδι>>.”
Θεόδωρος Ορφανίδης(Ο.Γ.Θ), Οι πυγολαμπίδες θα λάμπουν στο σκοτάδι

“...Για μια στιγμή σωπάσαμε και οι δύο. Συνέχιζα να την αγκαλιάζω. Ώσπου σηκώθηκε, τεντώθηκε και μετά ξανακάθισε δίπλα μου για να την αγκαλιάσω πάλι.
<<Δημήτρη, το ξέρεις πως μέσα στη νύχτα οι πυγολαμπίδες λάμπουν; Έτσι φαντάζομαι τον εαυτό μου. Μια πυγολαμπίδα που χάθηκε μέσα στο σκοτάδι. Παντού γύρω μου το σκοτάδι και εγώ πετάω στο άγνωστο χωρίς να ξέρω που πηγαίνω. Αλλά έχω το φως μου να με καθοδηγεί και να μου δίνει δύναμη, γιατί έτσι ξέρω πως το σκοτάδι, όσο κρατάω το φως μου λαμπερό, δεν θα κυριαρχήσει ποτέ. Έτσι αισθάνομαι, δηλαδή έτσι με φαντάζομαι. Μια πυγολαμπίδα που λάμπει στο σκοτάδι>>.”
Θεόδωρος Ορφανίδης(Ο.Γ.Θ), Οι πυγολαμπίδες θα λάμπουν στο σκοτάδι

“...Τρέχουμε και τρέχουμε να προλάβουμε το ένα και το άλλο, είμαστε σαν ζώα μέσα στη ζούγκλα, η λέξη που μας χαρακτηρίζει είναι το ελάχιστο ή το υπερβολικό. Νοιαζόμαστε ελάχιστα και θέλουμε υπερβολικά... Ο καθένας κοιτάζει να βγάλει καθαρή τη φάτσα του. Μια φορά, μόνο μια φορά θέλω να σταματήσω και να κάνω ένα βήμα πίσω, να σηκώσω τα χέρια ψηλά και να φωνάξω σαν τον Βέγγο:
“Καλοί μου άνθρωποι, γιατί είμαστε έτσι; Τι πάθαμε; Γιατί δεν ηρεμούμε λίγο, να μην κάνουμε απολύτως τίποτα για μερικές μέρες; Θα μας κάνει καλό. Αφήστε τα όλα και πάμε να παίξουμε, οτιδήποτε, και συνεχίζουμε... Να βρούμε μια παιδική χαρά, μια μπάλα, ένα ποδήλατο, κάτι!... ” Αλλά απλά θα με κοιτάξουν
αδιάφορα και θα συνεχίσουν ή δε θα μου δώσουν καν σημασία και έξω θα γίνεται ακόμα της καραπουτανάρας. Μπλέκουμε ένα κουβάρι συνέχεια, κι αυτό το κουβάρι μια μέρα θα μπλεχτεί τόσο σφιχτά γύρω από τον λαιμό μας, αλλά εμείς δε θα το έχουμε καταλάβει και απλά θα μας πνίξει. Θα πεθάνουμε από τα ίδια μας τα χέρια... Σκέφτομαι πως έτσι θα καταλήξουμε όλοι μια μέρα. Κι εγώ... Εγώ δε θέλω να γίνω έτσι! Καλύτερα να πεθάνω πριν με σκοτώσουν
και αρχίσω να σέρνω το κουφάρι μου εδώ κι εκεί. Δε θέλω να γίνω σαν κι αυτούς, δεν πρέπει, δε θέλω!... Ούτε να πεθάνω θέλω, ούτε όμως να πεθάνουν αυτοί και να ζήσω εγώ... Να μην πεθάνει κανείς, να ζήσουμε όλοι! Όχι, όχι άλλο, σας παρακαλώ, καλοί μου άνθρωποι, θέλω να ζήσω, ελάτε να παίξουμε!”
Θεόδωρος Ορφανίδης(Ο.Γ.Θ), Ρε μπαγάσα

No comments have been added yet.