کافه ادبیات

“حاشا نمی کنم،حاشا تا کی،خواهم گفت من تنم،تنی که می جنبد ،به پیش ،به پس،بالا و پایین،بر حسب ضرورت ،با یک مشت اندام و اعضا،تمام آنچه لازم است برای زندگی دوباره،چندصباحی بیشتر دوام آوردن،اسمش را زندگی خواهم گذاشت و خواهم گفت این منم،خواهم ایستاد ،دیگر نخواهم اندیشید،سرم بسیار شلوغ خواهد بود ،به ایستادن،ایستاده ماندن،این سو و آن سو رفتن ،دوام آوردن،رسیدن به فردا،به هفته ی بعد از فردا،کافی خواهد بود”
― Samuel Beckett, Stories and Texts for Nothing

“حقیقتا عشق بیانیه ای خارق العاده است. شوق بودن، چیزی به حساب آمدن و اگر مرگ فرا برسد، دلاورانه مردن، مردن در حین تحسین شدن، خلاصه، مثل یک خاطره باقی ماندن.”
― Cesare Pavese

“شرزین : … رعیت صفر است . سلطان و سالاران برترین شماره اند سلطان نه است و وزیران و چاکران و سالاران و دیوانیان هشت و هفت و شش و پنج و چهار و سه و دو و یک و رعیت صفر است . با این همه بهایی هر سلطان به رعیت است و هیچ عدد بی صفر بزرگ نشود چنان که هزار بی صفر هاش بیش از یک نیست بدان که رعیت هیچ می نماید و بیش از همه است…”
― بهرام بیضایی, طومار شیخ شرزین، فیلم‌نامه

“آری، آدمیان به آینه‌ها شبیه‌اند. آینهٔ زنگاربسته تو را کدر نشان می‌دهد و آینهٔ ترک‌خورده تو را شکسته، و آینهٔ صیقلین یا مواج تو را صاف یا معوج؛ و این جز آن است که تو صاف باشی یا شکسته یا کدر یا زنگاربسته

من گاهی آینهٔ دق بوده‌ام و گاهی به تلنگری ترک برداشته‌ام… من گاهی به‌کلی خرد شده‌ام و در هزار تکهٔ من هزار تصویر خُرد شما پیدا بود.”
― بهرام بیضایی, طومار شیخ شرزین، فیلم‌نامه