کافه ادبیات

“حاشا نمی کنم،حاشا تا کی،خواهم گفت من تنم،تنی که می جنبد ،به پیش ،به پس،بالا و پایین،بر حسب ضرورت ،با یک مشت اندام و اعضا،تمام آنچه لازم است برای زندگی دوباره،چندصباحی بیشتر دوام آوردن،اسمش را زندگی خواهم گذاشت و خواهم گفت این منم،خواهم ایستاد ،دیگر نخواهم اندیشید،سرم بسیار شلوغ خواهد بود ،به ایستادن،ایستاده ماندن،این سو و آن سو رفتن ،دوام آوردن،رسیدن به فردا،به هفته ی بعد از فردا،کافی خواهد بود”
― Samuel Beckett, Stories and Texts for Nothing

“هر یک از ما بی شمار است،بسیار است،کثرتی از خویشتن است.از این رو،آن که پیرامون خود را نادیده می انگارد،با آنکه خشنود میشود یا از آن رنج می برد ،همسان نیست.”
― Fernando Pessoa, The Book of Disquiet: The Complete Edition

“مرد اونه که وقتی با پنجه بزنی رو گرده ش، گرد و خاک بلند شه”
― Ahmad Mahmoud, همسایه‌ها

“حقیقتا عشق بیانیه ای خارق العاده است. شوق بودن، چیزی به حساب آمدن و اگر مرگ فرا برسد، دلاورانه مردن، مردن در حین تحسین شدن، خلاصه، مثل یک خاطره باقی ماندن.”
― Cesare Pavese