کافه ادبیات

“آری، آدمیان به آینه‌ها شبیه‌اند. آینهٔ زنگاربسته تو را کدر نشان می‌دهد و آینهٔ ترک‌خورده تو را شکسته، و آینهٔ صیقلین یا مواج تو را صاف یا معوج؛ و این جز آن است که تو صاف باشی یا شکسته یا کدر یا زنگاربسته

من گاهی آینهٔ دق بوده‌ام و گاهی به تلنگری ترک برداشته‌ام… من گاهی به‌کلی خرد شده‌ام و در هزار تکهٔ من هزار تصویر خُرد شما پیدا بود.”
― بهرام بیضایی, طومار شیخ شرزین، فیلم‌نامه

“ما با بی خیالی تنها با رویا و خیال آن کس که نمی‌تواند خیالهایی در سر بپروراند زندگی میکنیم .اگر بخواهیم با خویشتن زندگی کنیم ارزش هایمان را تقلیل داده و بدون امید به مفهوم راستین،چیزی از زندگی نداریم.چون تصوری از آینده نداریم،تصوری هم از امروز نداریم،زیرا امروز برای اهل عمل فقط پیش پرده ی آینده است.جرأت مبارزه،جان باخته با ما سر از این جهان درآورد،چه ما بدون اشتیاق به مبارزه زاده شده ایم.”
― Fernando Pessoa, The Book of Disquiet: The Complete Edition

“حقیقتا عشق بیانیه ای خارق العاده است. شوق بودن، چیزی به حساب آمدن و اگر مرگ فرا برسد، دلاورانه مردن، مردن در حین تحسین شدن، خلاصه، مثل یک خاطره باقی ماندن.”
― Cesare Pavese

“حاشا نمی کنم،حاشا تا کی،خواهم گفت من تنم،تنی که می جنبد ،به پیش ،به پس،بالا و پایین،بر حسب ضرورت ،با یک مشت اندام و اعضا،تمام آنچه لازم است برای زندگی دوباره،چندصباحی بیشتر دوام آوردن،اسمش را زندگی خواهم گذاشت و خواهم گفت این منم،خواهم ایستاد ،دیگر نخواهم اندیشید،سرم بسیار شلوغ خواهد بود ،به ایستادن،ایستاده ماندن،این سو و آن سو رفتن ،دوام آوردن،رسیدن به فردا،به هفته ی بعد از فردا،کافی خواهد بود”
― Samuel Beckett, Stories and Texts for Nothing