کافه ادبیات

“مرد اونه که وقتی با پنجه بزنی رو گرده ش، گرد و خاک بلند شه”
― Ahmad Mahmoud, همسایه‌ها

“حاشا نمی کنم،حاشا تا کی،خواهم گفت من تنم،تنی که می جنبد ،به پیش ،به پس،بالا و پایین،بر حسب ضرورت ،با یک مشت اندام و اعضا،تمام آنچه لازم است برای زندگی دوباره،چندصباحی بیشتر دوام آوردن،اسمش را زندگی خواهم گذاشت و خواهم گفت این منم،خواهم ایستاد ،دیگر نخواهم اندیشید،سرم بسیار شلوغ خواهد بود ،به ایستادن،ایستاده ماندن،این سو و آن سو رفتن ،دوام آوردن،رسیدن به فردا،به هفته ی بعد از فردا،کافی خواهد بود”
― Samuel Beckett, Stories and Texts for Nothing

“من درگیر طولانی‌ترین و در عین حال بی‌نوید‌ترین عصیان روی زمین هستم،..علیه خودم. علیه محدودیت و درماندگی خودم.”
― Gustav Janouch

“حقیقتا عشق بیانیه ای خارق العاده است. شوق بودن، چیزی به حساب آمدن و اگر مرگ فرا برسد، دلاورانه مردن، مردن در حین تحسین شدن، خلاصه، مثل یک خاطره باقی ماندن.”
― Cesare Pavese