“Τέρμα τα "πρέπει να κοιτάξεις τον εαυτό σου, η ζωή συνεχίζεται". Τέρμα οι επισκέψεις και τα τηλέφωνα και οι προτροπές, οι προσκλήσεις και οι πιέσεις. Λες και νοιάζονται, όλοι τους -κανείς τους- για μένα. Λες και θέλουν να με δουν να "ξαναστέκομαι στα πόδια μου" για το καλό το δικό μου. Ο εγωισμός τους είναι που πληγώνεται, γιατί αυτοί συνεχίζουν να τραβάνε την ανηφόρα φορτωμένοι με πέτρες κι εγώ αφήνομαι να κατρακυλήσω. "Ποια είναι αυτή, που τολμά ό, τι εμείς φοβόμαστε; Ποια ειναι αυτή, που δεν τη νοιάζει;" Τους τη σπάω, δεν μπορεί κανείς να ξεφύγει από τη ζωή και τη φόρα της, έτσι νομίζουν.
Όμως εγώ ξέφυγα. Και κανείς δεν μπορεί να με σύρει πίσω.”