“هر جامعه رژیمِ حقایق‌اش را دارد. هر جامعه، سیاستِ کلی حقیقت‌اش را دارد یعنی انواعی از گفتار را می‌پذیرد و به عنوانِ حقیقت به جریان می‌اندازد.‏
نیز در همین جوامع مکانیسم و نهادهایی هستند که باعث می‌شود گفتارهای درست یا نادرست از هم تشخیص داده شوند.‏
راه‌هایی به کار گرفته می‌شود تا این و آن را مجازات کنند تکنیک‌ها و روش‌هایی برای به دست آوردنِ حقیقت، ارزشمند قلمداد می‌شوند و همین‌طور جایگاه کسانی که وظیفه دارند بگویند چه چیزی به عنوانِ حقیقت کارآیند است.‏”