“مادام كه مرد به "معرفت" شاد شود، هنوز قاصر است و آن را نيز از جمله ى شرك خفى گيرند. بل كه آن وقت به كمال رسد كه "معرفت" را نيز در "معروف" گم كند؛ كه هر كس به "معرفت" شاد شود و به "معروف" نيز، همچنان است كه مقصد دو ساخته است. مجرد آن وقت بود كه در "معروف" از سر "معرفت" برخيزد.”