“... բայց հիմա նրա առջև ոչ միայն բացվեցին օսմանյան դատարանի դռները, այլև՝ համալսարանի իրավաբանական բաժնի, ուր նա սկսեց դասավանդել պատմական իրավագիտություն: Նրա դասախոսությունները շուտով լույս կտեսնեն առանձին գրքով: Թուրքերեն: Որպեսզի թուրք երիտասարդն իմանա ու ճանաչի «այո»-ի և «ոչ»-ի, «կարելիի» և «չի կարելիի» սահմանները: Զոհրապը կսովորեցնի, որ քաղաքական-պատժական դատերի մեջ դատապարտյալներ չկան, այլ կան սոսկ պարտվածներ: Քաղաքական դատապարտյալները որոշ իմաստով պատերազմական գերիներ են և, հետևաբար, նրանք արժանի են մեղմ պատժի:”