“Սուլթանը մեն-մենակ նստել էր կիսախավար գահասրահում, ոտքերը ծալած գահի վրա, շրջապատված ֆրանսիացի ու իտալացի նկարիչների՝ պատերին արված նկարազարդումներով, հայազգի Այվազովսկու կտավներով, չինական ճենապակյա սկահակներով, արծաթյա ու փղոսկրե հնդկական արձանիկներով, ցարի նվիրած չորս տոննայանոց բյուրեղապակյա ծանր ջահի տակ, պարսկական ու արաբական գորգերով հատակի վրա, և կլանված՝ զուտ թուրքական մտքերով:”