“Պատրիարքը շրջապատված էր ազնիվ, բայց անզոր մարդկանցով: Գրեթե ամեն օր խառը ժողովներ էին գումարվում Ղալաթիո եկեղեցու խորհրդարանում, բայց ելքը, միևնույն է չէր գտնվում: Որովհետև չգիտեին որտեղ փնտրել: Չգիտեին, թե որտեղից է գալիս վտանգը, որ կանխեն: Եվ թե ինչ վտանգ էր, այդ էլ որոշակի չգիտեին: Ավելի ճիշտ, գիտեին, բայց մոտավորապես: Մոտավորապես էլ գործում էին:”