“Երբեք, անցեալում, մարդկությունը չի ճզմւած կազմակերպական ոգու այդքան ահաւոր աքցանների տակ։ Մեծ շուկաները կանոնաւորում են սրտերը եվ դասաւորում խիղճը եվ գիտակցութիւնը։ Տնտեսական ջրանցքները, պղտոր ջուրերի հետ, քշում-տանում են չարչարանքը եւ թշւառութիւնը
եւ նավամատոյցների մէջ կուտակում են ահագին ապրանքներ, որ քրտինքը եւ արիւնը արդիւնաբերած են։ Յառաջադիմող գիտութիւնը վերլուծում է աշխարհի ստամոքսը եւ հսկայ մեքենաների ահաւոր մարսողութիւնը։ Պետութիւնը եւ կրօնքը, գիտութիւնը եւ արւեստը քարշ են գալիս ստամոքսային ընկերութեան ետեւից եւ նսեմանում հեռաձայնները ցնցող հրամանների ձայնի առջեւ։ Հեռաւոր գաղութները պայթում են ռումբերի տակ, եւ գետերը փոխում են իրենց հոսանքը։ Անտառները վայր են գլորւում, լեռները իջնում են, եւ լճերը՝ չորանում։”