“Излегуваше во утрата и без да знае со себе земаше сè: книгите, мебелот, гитарата, перниците, вратите, прозорците, сите минати среќавања, мирисот на портокал и вкусот на круша што наседнал на усните, сето време и една фотографија на која ние во двојна експозитура пливавме во темносиното море.”