Секој со своето езеро

by Nenad Joldeski, Ненад Јолдески

Збирката раскази „Секој со своето езеро“ е составена од 14 кратки раскази кои тематски осцилираат околу загрозените урбани пејзажи на градот, околу идентитетот и отуѓувањето, љубовта и тагата, постоењето и смртта. Расказите најчесто се пишувани во минималистички манир, со исклучок на расказот „Николај и мастилавото езеро“ кој се наоѓа во средиштето на книгата. Расказите се тензични, драматични и меланхолични, проектирани во двојна перспектива и базирани на канонот на урбаниот топос. Книгата навидум е поделена на четири делови кои се најавени со куси пасажи или цитати. Пишувана е во зимата 2012 година.

The book is composed of 14 short stories that oscillate thematically around the imperilled urban landscapes of the city, around identity and alienation, love and sadness, existence and death, most of them set by a restless inky lake. The stories are mostly written in minimalistic manner, with an exception of one story which takes the center part of the book – “Nikolai and the inky Lake.“ The stories are tense, dramatic and melancholic, projected in double perspective and based upon the canon of the urban topos. The book is loosely divided in four parts which are introduced by poetic verses. It was written in the winter of 2012.

Genres: Short Stories

94 pages, Paperback

First published April 24, 2012

Reviews

[Henk · Rating 2 out of 5]

Not sure if this is truly a bundle of stories or just a setup to something that should be further developed. Leaning to the latter interpretation. The magical realistic touches are nice enough, but there is almost no internal cohesion which gave the book a distinct unfinished feel for me.

A short book with reflections on a lake, river and city in North-Macedonia. History and the war play a part in the book, as do familial relations, but how these two themes should interrelate, and what the commentary on modern day corruption (involving a bridge and a musician who literally rebuilds it through music) does in the mix, remains unclear. Would have enjoyed the book so much more if some of the ideas were further developed and the metafictional approach (now this book feels nearly as the rushed notes of one of the author/main character who struggles in crafting his historical fiction) was a bit more toned down. Interesting concepts enough, unfortunately unmatched by execution.

[Wim Oosterlinck]

Gelezen: Ieder zijn eigen meer van de Macedonische schrijver Nenad Joldeski. (in het Nederlands weliswaar.) Joldeski werd geboren in Struga, een stad die een belangrijke rol speelt in deze verhalenbundel.

Wat een bijzonder, ontregelend boekje. Ontregelend omdat het boek het vaste idee dat je van een verhaal hebt, overhoop knalt. Er zijn verhalen, er zijn droomwerelden en -gedachten die lijken te versmelten met de realiteit. Het meer van Ohrid en de rivier de Zwarte Drin staan centraal. Het gaat over een vader, over het schrijven zelf. Er zijn fragmenten uit andere boeken en verhalen, en daar dan weer commentaar op. Er is een trompettist die een brug kan bouwen door aan de oever van de rivier op zijn trompet te blazen. De verhalen in Ieder zijn eigen meer zijn soms dromerig en sprookjesachtig, vaak melancholisch en altijd poëtisch; soms kreeg ik er kop noch staart aan. Is dit wel een verhalenbundel?

Volledig leesverslag: https://wimoosterlinck.wordpress.com/...

[Марија Андреева · Rating 4 out of 5]

Одлична книга за меланхоличари како мене. Талентот се гледа од секој ред, неверојатно убав стил на пишување, описи, развој, оригиналност. „Патувања“ и „Кај најде баш сливата, Господи!“ се неверојатни раскази, особено „Патувања“ кој го доживеав некако лично. Прекрасно напишан расказ.

[Anchi]

Не.

[Aleksandra · Rating 4 out of 5]

Секој со своето езеро, бесконечно течиме, бесконечно се брануваме. Оваа книга потврдува дека кога сме беспомошни, можеме да се впуштиме во длабочините на езерото, чиј крај немо го гледаме во бесконечноста, ни изгледа преблиску но и предалеку. Ќе ни требаат години да го испливаме. Потврдува дека не треба да уништиме нешто што дава плод, да се поддржиме во најтешките моменти, да не заборавиме кои сме, ако сме потонале во ништожноста на животот. Веќе дознаваме дека сме се престорувале во метафора. Прекрасна перспектива на Ненад.

[Jasminka · Rating 5 out of 5]

Прекрасна проза, многу, многу убави реченици, поголемиот дел од расказите се за чиста петка. Уживав додека ја читав, и си го замислував бисерното езеро кое ги поврзува.

[Martina · Rating 5 out of 5]

Магично, меланхолично патување низ преубавата Струга. Некои од расказите имаат сериозен потенцијал за кратки филмови.

[Димитар Димоски · Rating 5 out of 5]

Најпрекрасниот наслов на светот.

[Daniela · Rating 4 out of 5]

Секој со своето езеро = секој со своето бреме, својата тага, својата судбина...
Си ја купив книгава од локалпатриотски побуди, со интенција дека мора да ми се допадне. Со длабочината на мислите и начинот на изразување не беше тешко да ме освои комплетно. Кратки раскази во меланхоличен тон, кои на почетокот ми делуваа препоетично за мој вкус, но како што навлегував понатаму се поврзував со идеите и меѓу редовите пронаоѓав делови од своето минато, своите корени, што всушност е и основниот предуслов делото да го освои читателот - да пронајде дел од себе во него. Инспиративни приказни со неоспорна уметничка и книжевна вредност.

[David Troch · Rating 4 out of 5]

Ik vertoefde weer even aan de oevers van het meer van Ohrid. De pepers, de yellow mellow, de Struga Poetry Evenings. Doldwaze toestanden. Net als dit boekje.

[Joop · Rating 2 out of 5]

Geen touw aan vast te knopen maar dat is waarschijnlijk ook de bedoeling. Niet mijn ding dus.

[Aleksandra Ilieva · Rating 5 out of 5]

Топло ја препорачувам книгава.