nil

“bu yüzden suçlu hissediyordum kendimi. yaptıklarım değil, yapmadıklarım yüzünden. daha da fenası, zerrece değişmemişti hamurumun acı mayası. hep aynı çocuktum, hep aynı korkak, hep aynı bencil, hep aynı ahmak.”
― Nermin Yıldırım, Dokunmadan

“Eğer gönderebileceğim biri olsaydı, bugün kesinlikle benzer bir mesaj gönderirdim.
Babam öldü. Ne yapacağımı bilmiyorum.”
― Georgi Gospodinov, Death and the Gardener

“çünkü bazı sızılar bir defa başladı mı artık geçmiyor. bazı yaralar hiç kapanmıyor. bazı eller bazı saçları okşamayınca, bu minicik, aptal, önemsiz şey yaşanmayınca, bazı hayatlar geri dö­nüşsüz biçimde tarumar oluyor. belki siz bunu bilmiyorsunuz. umarım hiç öğrenmezsiniz. bazı durumlarda sadece bilmeyen­ler yaşamayı beceriyor. hayatta kalmakla yaşamayı becermek aynı şey değil.”
― Nermin Yıldırım, Dokunmadan

“yine de ömrümün bu deminde, içimde türlü çeşit ukde taşımama rağmen, yeni bir şeylere başlamak için en ufak heves duymuyorum. yağmur yağdığında, gün ağardığında, gözü çapaklı bir kedicik gördüğümde yolun kenarında ya da uzaklarda martılar çığlık attığında, içimden ağlama isteği yükseliyor hep.”
― Nermin Yıldırım, Misafir