Սարդարապատ Quotes

“- Մրսած հարսի պատմությունը գիտե՞ս։
- Ի՞նչ հարս։
- Աղբյուրի վրա կռացած է լինում։ Մի ձայն է հանում ու ինքն իրեն թոնթորում։ «Քոռանա՜մ,- ասում է,- երկուշաբթի օրը թոնրատանն եմ քամի առել»։ Մի ձայն էլ հանում է երեքշաբթի՝ ոչխար կթելիս առած քամուց... մինչեվ հասնում է ուրբաթ օրը և ինքն իրենից խրտնած ետ է նայում, տեսնում՝ Սիմոն քեռին ետևը կանգնած։ « Վա՜յ, Սիմոն քեռի, էդ երբվանի՞ց ես էստեղ»։ Թե՝ «Քե մատաղ, հենց հաշվիր՝ երկուշաբթի օրվանից էստեղ եմ»։”
― Բագրատ Ուլուբաբյան, Սարդարապատ

“Ես չեմ սիրում, որ մարդ կռվի է գնում մեռնելու համար։ Այդ մեր պատմիչներն են, որ հայ զինվորին նկարագրել են մեռնելու համար մեռնելիս, նահատակության լուսապսակը գլխին ճառագած։
Զինվորը պետք է պատրաստ լինի կռվելու և հաղթելո՛ւ։ Իսկ նահատակությունը, կգա նաև առանց մեր ցանկության ու հրավերի։ Առհասարակ ես նահատակների մեջ խեղճություն եմ տեսնում։ Խեղճություն, որ գալիս է մեր դաժան ճակատագրից, մեր ստացած սխալ դաստիարակությունից, հատկապես մեր հավատի վարդապետությունից։”
― Բագրատ Ուլուբաբյան, Սարդարապատ

“Հերոսության մեջ կա գերգիտակցական կամ ենթագիտակցական մի բան, որ շատ հաճախ մատչելի կամ հասկանալի չէ սովորական բանականությանը, իսկ եթե կուզեք, հերոսությունն ի՛նչ-որ տեղ գիտակցության ու բանականության ժխտումն է։ Հերոսությունը հրաշքն է, մարդու խելոք բնազդի ժայթքումը՝ գիտակցականությունից վեր, անբանական ու անբնական։ Եվ այն երբեք չի ենթարկվում գիտակցության ու բնականի նորմերին։”
― Բագրատ Ուլուբաբյան, Սարդարապատ