Утеха за голите Quotes

“Ако можев да ја опишам, можеби најдобро би ја опишал на тој начин, кога се збогува од мене во обид да ме ослободи од некаква вина. Дури и кога ме напаѓаше, на одреден начин ослободувајќи ме од чувствата што треба да ги имам спрема неа, божем тие се некаква должност, нешто ми укажуваше дека длабоко во себе страда, а упорно се труди да ја скрие болката. И тогаш стануваше онаа што љуби, а мене ми дозволуваше да ја заборавам, божем јас не сум имал никаков удел во нашиот однос.

Знаевме дека никогаш одново нема да се видиме, а со изјавата на пожртвуваност, велејќи ми дека ќе биде таа што ќе ме мисли, за да не мора јас да ја мислам, ми се чини дека признаваше оти знаела колку ми е тешко да ја напуштам.

И така се простивме од сонот и од животот, на двете места останавме еден без друг. И тоа беше убав крај. Барем така ми се чини.”
― Давор Стојановски, Утеха за голите