El diario de Tita Quotes

“Que baile, que ría, que nada le impida galopar hasta la locura, que los ladridos de los perros no detengan su andar, que nunca tenga que elegir entre amar o vivir.”
― Laura Esquivel, El Diario de Tita

“Nunca te volveré a tocar ni a besar. No me es necesario para amarte.”
― Laura Esquivel, El diario de Tita

“Bir tek gerçek vardır, o da gerçek diye bir şey olmadığıdır! Gerçek, herkesin baktığı noktaya göre değişir.”
― Laura Esquivel, El diario de Tita

“Büyükannemin ilginç bir teorisi vardı: Hepimiz içimizde bir kutu kibritle doğarız. Ama tek başımıza bunu yakamayız. Deneyde görüldüğü gibi oksijene ve mum alevine ihtiyacımız vardır. Örneğin, oksijen, sevdiğiniz insanın nefesinden gelebilir. Mum aleviyse güzel bir yemek,müzik, okşamalar ya da güzel sözlerdir. Bunlarda biri patlamaya neden olur ve içimizdeki kibritlerin birini yakar. Bir an yoğun bir heyecan hissederiz. İçimizde çok hoş bir sıcaklık yayılır. Bu sıcaklık zamanla yavaş yavaş yok olur. Sonra yeni bir patlama olur ve içimizde bir kibrit daha yanar. Bu duyguyu yaşamak isteyen herkes kendi içindeki patlayıcıları keşfetmek zorundadır. Bunlar yanarak ruhumuzun beslenmesine yardımcı olur. Yani başka türlü söylersek, bu yanma ruhumuza enerji verir. Bir kişi kendi tutuşturucularını zaman içinde keşfedemezse, içindeki kibritler nemlenir, hiçbir şekilde yanmaz olur.
O zaman ruhumuz bedenimizi terk eder. Karanlıkların içinde el yordamıyla boş yere kendisine besin arar. Ona besi sağlayacak tek kaynağın terk ettiği, soğuktan titreyen o vücutta olduğunu bilmez.”
― Laura Esquivel, El diario de Tita

“Si primero es lo primero, el amor va antes que nada. Y si primero es el deber y luego el placer, amar es nuestro deber y placer. No hay nada antes ni más allá que el amor.”
― Laura Esquivel, El Diario de Tita

“Siento que dejé pasar el amor. Que no lo cuidé. No lo podé. No le quité las hojas muertas. Lo vi nacer, crecer y dar un bello fruto que no tuve la precaución de cuidar para que se reprodujera para siempre. No, lo dejé caer en la tierra y permití que se pudriera.”
― Laura Esquivel, El Diario de Tita