Bebuquin Quotes
Bebuquin
by
Carl Einstein81 ratings, 3.47 average rating, 13 reviews
Bebuquin Quotes
Showing 1-8 of 8
“Tanrım, bir şey söylememe izin ver,
Kendimden yaratıldım ben.
Bak bana, bir amacım ben; bırak kendi başıma bir şey yapayım, izin ver bir mucize gerçekleştireyim.
Ey, dönüşümün gecesi, bu bedeni unutabileceğim o yere ne zaman geleceksin, evet, onu fırlatıp atacağım ve o zaman şeylerin başka bir anlamı olacak; farklı olacaklar. Bağlantılar kendi kendilerine yetecek ve parçalar konuşmaya başlayacak. Asıl dönüşüm çözülmedir ve umarım benim de başlangıcım o olur."sy.98”
― Bebuquin
Kendimden yaratıldım ben.
Bak bana, bir amacım ben; bırak kendi başıma bir şey yapayım, izin ver bir mucize gerçekleştireyim.
Ey, dönüşümün gecesi, bu bedeni unutabileceğim o yere ne zaman geleceksin, evet, onu fırlatıp atacağım ve o zaman şeylerin başka bir anlamı olacak; farklı olacaklar. Bağlantılar kendi kendilerine yetecek ve parçalar konuşmaya başlayacak. Asıl dönüşüm çözülmedir ve umarım benim de başlangıcım o olur."sy.98”
― Bebuquin
“Şimdiye kadar dinî olan her şey olgulardan dolayı groteskleşti, ya da bunun tam tersi oldu. Belki de, şeylerin
bir araya gelmemesinin nedeni yaratıcı sürecin hiç sona ermemesi içindir. Tanrı fantastiktir; tüm bastırılmış ve
dilsiz kalmış duyarlılıklar konuşmak istiyor. Hep aynı seçenekler olmasına karşı inatla direniyoruz; dünya, bizim için kendisini dönüştürmek zorunda.”s.91”
― Bebuquin
bir araya gelmemesinin nedeni yaratıcı sürecin hiç sona ermemesi içindir. Tanrı fantastiktir; tüm bastırılmış ve
dilsiz kalmış duyarlılıklar konuşmak istiyor. Hep aynı seçenekler olmasına karşı inatla direniyoruz; dünya, bizim için kendisini dönüştürmek zorunda.”s.91”
― Bebuquin
“Помнишь, Эвфемия, как легко ты иногда сбрасывалась себя белье? Так же и с меня спадает всё возможное. Ты просто стоишь, задрав голову к облакам, более или менее подготовленный. И вдруг все от тебя отдаляется. Люди, желания, мучения… Ты – как пустая картонная коробка. Знаешь, мрак и солнце для меня больше не противоположности, они – мёртвое чувство, то в чёрной, то в белой упаковке. Мне хотелось бы крикнуть так, чтобы тигры разбежались от страха и глаза их засверкали сквозь ночь. Но ничто не доставит мне радость, ничто. Всё, что других людей возвышает, приводит в экстаз, для меня губительно, уподобляет меня неподвижной незримой стене. Теперь вот ещё и ты хочешь уйти от меня к Богу! Но с таким же успехом ты могла бы повеситься вечности. Это и есть Господь. Сперва мы отдаем ему все наши силы, а затем больше не можем Его вынести. Я так и вижу, как все достается Ему, как Он отнимает у вас у меня. Тогда я становлюсь лишним, я не хочу уступить свои права и не могу умереть, потому что вы верите в Чуждого-сему-миру.”
― Bebuquin
― Bebuquin
“Уверяю вас: я, к примеру, живу лишь потому, что внушаю себя себе; в действительности же я мёртв.”
― Bebuquin
― Bebuquin
“Önce acının sevincin bir uyaranı, hoşa giden bir rahatlama olduğunu, ardından hiçbir yerde acı olmadığını, tüm bu yakıştırmaların gülünç ve ahmakça bir kafa karışıklığından kaynaklandığını fark etti; mantıki şeylerin manevi şeylerle hiçbir alakası yoktu. Yanlış bir muhakemeydi bu.”
― Bebuquin
― Bebuquin
“suffering might be, and how suffering might bring him a reason, a purpose. But he found none, for when he dismembered his pain he found fundamentals, or, more precisely, metamorphoses, which were completely other than pain. He recognised suffering as a stimulus to joy, as an agreeable releasing, and then told himself that there was nowhere that suffering could be found, and the entire bestowing of names was a laughable and naïve confusion; for the logical has nothing to do with”
― Bebuquin
― Bebuquin
