Aurélia and Other Writings Quotes

“What is madness...to go on platonically loving a woman who will never love you.”
― Gérard de Nerval, Aurélia and Other Writings

“You see spirits who talk to you in broad daylight, at night you see perfectly shaped, perfectly distinct phantoms, you think you remember having lived in other forms, you imagine you are growing very tall and that your head is touching the stars, the horizon of Saturn and Jupiter spreads before your eyes, bizarre creatures appear before you with all the characteristics of real beings . . . If the mind has to become completely unhinged in order to place us in communication with another world, it is clear that the mad will never be able to prove to the sane how blind they are, to say the very least!”
― Gérard de Nerval, Aurélia

“J'étais si heureux de sentir mon cœur capable d'un amour nouveau !... J'empruntais, dans cet enthousiasme factice, les formules mêmes qui, si peu de temps auparavant, m'avaient servi pour peindre un amour véritable et longtemps éprouvé. La lettre partie, j'aurais voulu la retenir, et j'allais rêver dans la solitude à ce qui me semblait une profanation de mes souvenirs.”
― Gérard de Nerval, Aurélia

“One third of our life is spent in sleep. It is consolation for the troubles of our waking hours or atonement for their pleasures; but I have never experienced sleep to be mere repose. After a few minutes lethargy, a new life begins, untrammeled by the limitations of time and space, and undoubtedly similar to that which awaits us after death...”
― Gérard de Nerval, Aurélia

“Une idée terrible me vint : - L’homme est double, me dis-je. - « Je sens deux hommes en moi », a écrit un Père de l’Église. - Le concours de deux âmes a déposé ce germe mixte dans un corps qui lui-même offre à la vue deux portions similaires reproduites dans tous les organes de sa structure. Il y a en tout homme un spectateur et un acteur, celui qui parle et celui qui répond. Les Orientaux ont vu là deux ennemis : le bon et le mauvais génie. - Suis-je le bon ? suis-je le mauvais ? me disais-je. En tout cas, l’autre m’est hostile… Qui sait s’il n’y a pas telle circonstance ou tel âge où ces deux esprits se séparent ? Attachés au même corps tous deux par une affinité matérielle, peut-être l’un est-il promis à la gloire et au bonheur, l’autre à l’anéantissement ou à la souffrance éternelle ?”
― Gérard de Nerval, Aurélia

“Il y a en tout homme un spectateur et un acteur, celui qui parle et celui qui répond.”
― Gérard de Nerval, Aurélia

“un engourdissement nébuleux saisit notre pensée, et nous ne pouvons déterminer l’instant précis où le moi, sous une autre forme, continue l’œuvre de l’existence.”
― Gérard de Nerval, Aurélia

“Για μας όμως, που έχουμε γεννηθεί σε μέρες επαναστάσεων και καταιγίδων, όπου έχουν γίνει θρύψαλα όλα τα πιστεύω - για μας που το πολύ πολύ μεγαλώσαμε μ' αυτήν την αόριστη πίστη που αρκείται σε ορισμένους εξωτερικούς τύπους και που η αδιάφορη προσχώρηση σ' αυτήν είναι ίσως περισσότερο ένοχη απ' την ασέβεια και την αίρεση, - είναι πολύ δύσκολο, όταν αισθανόμαστε την ανάγκη της, να ανοικοδομήσουμε το μυστηριακό οικοδόμημα που οι αθώοι και οι απλοί έχουν βαθιά χαραγμένη τη μορφή του στις καρδιές τους. "Το δέντρο της γνώσεως δεν είναι το δέντρο της ζωής!" Παρ' όλ' αυτά, μπορούμε άραγε ν' αποβάλουμε από το πνεύμα μας ό,τι καλό ή ολέθριο έχουν ενσταλλάξει σ' αυτό τόσες ευφυείς γενεές; Η άγνοια δεν διδάσκεται.”
― Gérard de Nerval, Αυρηλία

“Το όνειρο είναι μια δεύτερη ζωή. Δεν κατόρθωσα να διασχίσω αυτές τις πύλες από φίλντισι ή κέρας που μας χωρίζουν απ' τον αόρατο κόσμο χωρίς ν' αναρριγήσω. Οι πρώτες στιγμές του ύπνου είναι η εικόνα του θανάτου, μια νεφελώδης νάρκη αιχμαλωτίζει τη σκέψη μας, και δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε με ακρίβεια τη στιγμή που το εγώ, υπό άλλη μορφή , συνεχίζει το έργο της ύπαρξης. Πρόκειται για έναν ακαθόριστο υπόγειο χώρο ο οποίος φωτίζεται σιγά σιγά, και όπου βγαίνουν απ' την σκια και τη νύχτα οι επιβλητικά ακίνητες χλομές μορφές, που κατοικούν στο ενδιαίτημα του Καθαρτηρίου. Έπειτα σχηματίζεται ο πίνακας, μία νέα λάμψη καταυγάζει και κάνει αυτές τις αλλόκοτες οπτασίες να σαλέψουν: - μας ανοίγεται ο κόσμος των Πνευμάτων.”
― Gérard de Nerval, Αυρηλία