Městečko, kde se zastavil čas; Něžný barbar; Příliš hlučná samota Quotes

“กูได้บดอัดกระดาษขยะถึงสามสิบห้าปี เป็นงานที่ต้องใช้ความรู้จากระบบการศึกษาพื้นฐานโดยเฉพาะระดับมหาวิทยาลัย มิเพียงเท่านั้น งานนี้เป็นงานสำหรับคนจบด้านเทววิทยาด้วย เพราะอะไรน่ะหรือ
.
ก็เพราะงานของกูมีวัฎจักรวนเป็นเกลียวกรวย เป็นวงกลม ความก้าวหน้า ณ อนาคตตกาลเกิดขึ้นพร้อมๆ กับความเสื่อมถอย ณ อดีตกาล กละกูได้ประสบพบเจอวัฎจักรดังกล่าวโดยตรง
.
กูเองก็ยินดีแบบไม่ยินดีนักที่ได้รับการศึกษาโดยไม่ได้ตั้งใจ เพราะมันทำให้กูครุ่นคิดว่า ความก้าวหน้า ณ อนาคตกาลนั้นแท้จริงสอดคล้องกับความเสื่อมถอย ณ อดีตกาล”
― Bohumil Hrabal, Městečko, kde se zastavil čas; Něžný barbar; Příliš hlučná samota

“แมลงวันที่วายชนม์ถูกอัดไปกับกระดาษเก่านั้น คือประเภทที่ไม่ยอมปล่อยวางความคิด ที่ว่าชีวิตอันงดงามที่สุดนั้นหาได้ในลิ่มเลือดอันเหม็นเน่า”
― Bohumil Hrabal, Městečko, kde se zastavil čas; Něžný barbar; Příliš hlučná samota

“สิ่งเดียวบนโลกนี้ที่เราควรจะกลัวคือสถานการณ์ที่ทุกอย่างชะงักงัน แข็งทื่อ และใกล้ตาย สิ่งเดียวบนโลกนี้ที่เราควรชื่นชมยินดีคือสถานการณ์ที่มิใช่เพียงปัจเจกชน แต่ยังมีสังคมโดยรวมเข้าสู้ในสงครามเพื่อยืนหยัดหลักการของตน”
― Bohumil Hrabal, Městečko, kde se zastavil čas; Něžný barbar; Příliš hlučná samota

“สงครามโลกหนูอันเบ็ดเสร็จ สงครามที่คล้ายสงครามมนุษย์ตรงที่เป็นการต่อสู้กันระหว่างกลุ่มหนูขนสีขาวและกลุ่มหนูขนสีน้ำตาล ซึ่งแม้จะจบลงด้วยชัยชนะของพวกตัวขาว
.
กลุ่มผู้ชนะสงครามกลับแตกออกเป็นสองฝ่ายแล้วก็โจมตีกันต่อไปตามประสาเผ่าพันธ์ุที่ผูกพันกันแน่นหนา สู้กันต่อไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่เพื่ออำนาจและความเป็นใหญ่แห่งสมรภูมิท่อน้ำเสีย
.
นับเป็นอภิมหาสงครามช่วงชิงสิทธิครอบครองเศษขี้เละๆ ก้อนขี้แข็งๆ และขยะเน่าๆ ที่ไหลไปตามท่อน้ำทิ้ง”
― Bohumil Hrabal, Městečko, kde se zastavil čas; Něžný barbar; Příliš hlučná samota

“กูเชื่อว่าทุกการกระทำที่เลวร้าย ที่ไปล่วงเกินเบียดเบียนคนอื่นนั้น จะตามมาหลอกหลอนผู้กระทำ”
― Bohumil Hrabal, Městečko, kde se zastavil čas; Něžný barbar; Příliš hlučná samota

“สรวงสวรรค์ไร้มนุษยธรรมฉันใด มนุษย์ทุกผู้ทุกคนที่แบกหัวไว้บนบ่าก็ไร้มนุษยธรรมฉันนั้น”
― Bohumil Hrabal, Městečko, kde se zastavil čas; Něžný barbar; Příliš hlučná samota

“กูดันเกิดมาอยู่ในดินแดนที่ประชาชนอ่านออกเขียนได้มาสิบห้าชั่วคน อยู่ในดินแดน อยู่ในดินแดนที่เคยเป็นราชอาณาจักรที่ยังคงปกครองด้วยธรรมเนียมและความหมกมุ่นที่จะบีบอัดความคิดและภาพต่างๆ เข้าไปในหัวของประชาชน
.
อันยังให้เกิดความสุขที่บรรยายไม่ได้และความเศร้าโศกที่สาหัสกว่าความสุขที่บรรยายไม่ได้ กูอยู่ท่ามกลางผู้คนที่พร้อมสละชีวิตเพื่อมัดเศษกระดาษขยะแห่งความคิด และมาบัดนี้ทุกอย่างเกิดขึ้นซ้ำๆ กับกู”
― Bohumil Hrabal, Městečko, kde se zastavil čas; Něžný barbar; Příliš hlučná samota

“หากหนังสือเล่มหนึ่งเปล่งเสียงพูดออกมาได้ มันคงจะลุกโชนด้วยเสียงหัวเราะอันเงียบงัน เพราะหนังสือที่มีคุณค่ามักจะจรรโลงและชี้นำไปสู่อะไรที่อยู่นอกเหนือตัวเล่มเสมอ”
― ็Bohumil Hrabal, Městečko, kde se zastavil čas; Něžný barbar; Příliš hlučná samota