Adam Kłakocki i jego cienie Quotes

“- Jesteśmy zakładnikami tego miasta - powiedział Bahdan. - Prawdę mówiąc, jesteśmy tylko przywidzeniem.
- Całkiem mi to pasuje - powiedział Franciszak i szczelnie zaciągnął firanki.”
― Ihar Babkou, Adam Kłakocki i jego cienie

“Ogarnęło go poczucie beznadziejności - beznadziejności oswojonej i ciepłej, przez co jeszcze bardziej beznadziejnej. Zatrzymał się przy oknie. Ścieżka ginęła w jesiennym dywanie opadłych liści i w mroku: była tak blisko i zarazem tak daleko, jak Paryż, jak Byt, jak Wolność. Wyrzekł się tych prostych życiowych ścieżek częściowo z własnej woli, częściowo wbrew niej. Natura była abstraktem, snem. Rzeczywistość natomiast zamykała się tutaj, między korytarzykiem, pielęgniarzem i salą.”
― Ihar Babkou, Adam Kłakocki i jego cienie

“(...) słowo "etnopatologia" stało się jego ulubionym terminem - pod koniec życia uzywał go często i z wyraźną przyjemnością. Termin też oznaczał dla niego pewne etniczne zakrzywienia, wzajemne przenikanie i wpływy - krótko mówiąc pewną krzywiznę, "nieprawidłowości" lokalnej przestrzeni etnograficznej. W tej części świata (Kłakocki w swoich tekstach nazywał ją zawsze Północną Sarmatią, zaś w rozmowach prywatnych Wielkim Szpitalem) nie ma nic określonego raz na zawsze: człowiek kładzie się spać jako Bałt, a budzi jako Słowianin, wychodzi z domu jako Polak, wraca jako Niemiec; otoczenie wciąż usiłuje mu wmówić, kim jest i kim być nie może. Oczywiście, większość zdrowo myślących ludzi w całym tym zamieszaniu podaje się za "tutejszych". Kłakocki, które całe swoje życie poświęcił fascynacjom początkowo polskim, litewskim i żmudzkim, w końcu zaś, ostatecznie już, białoruskim pragnął nieco zmienić tę perspektywę: chciał być wszystkimi naraz.”
― Ihar Babkou, Adam Kłakocki i jego cienie