Aunt Julia and the Scriptwriter Quotes

“One can't fight with oneself, for this battle has only one loser.”
― Mario Vargas Llosa, Aunt Julia and the Scriptwriter

“Escribo. Escribo que escribo. Mentalmente me veo escribir que escribo y también puedo verme ver que escribo. Me recuerdo escribiendo ya y también viéndome que escribía. Y me veo recordando que me veo escribir y me recuerdo viéndome recordar que escribía y escribo viéndome escribir que recuerdo haberme visto escribir que me veía escribir que recordaba haberme visto escribir que escribía y que escribía que escribo que escribía. También puedo imaginarme escribiendo que ya había escrito que me imaginaría escribiendo que había escrito que me imaginaba escribiendo que me veo escribir que escribo.”
― Mario Vargas Llosa, La tía Julia y el escribidor

“I was very young and lived with my grandparents in a villa with white walls in the Calle Ocharan, in Miraflores.”
― Mario Vargas Llosa, Aunt Julia and the Scriptwriter

“He was a man in the prime of his life, his fifties...broad forehead, aquiline nose, penetrating gaze, the very soul of rectitude and goodness.”
― Mario Vargas Llosa, Aunt Julia and the Scriptwriter

“... дълг на слънцето е да свети, какво да се прави, ако все пак това предизвика пожар?”
― Mario Vargas Llosa, Aunt Julia and the Scriptwriter

“Un estómago que evacua puntual y totalmente es gemelo de una mente clara y de un alma bien pensada”
― Mario Vargas Llosa, Aunt Julia and the Scriptwriter

“Аз никога не съм обичал жена от плът и кръв. Мислите ли, че бих могъл да върша това, което върша, ако жените изцеждаха енергията ми? Мислите ли, че могат да се произвеждат деца и пиеси едновременно? Нима човек би могъл да съчинява, да твори ако живее под заплахата от сифилис? Жената и изкуството са взаимно изключващи се, приятелю мой. Всяко влагалище е гроб за артиста.”
― Марио Варгас Льоса, Aunt Julia and the Scriptwriter

“Un tiro es un segundo. Eso es preferible a irse muriendo de a poquitos, de hambre, de frío, de soledad, de tristeza.”
― Mario Vargas Llosa, Aunt Julia and the Scriptwriter

“De fiecare data, imi aparea tot mai clar ca unicul lucru pe care doream sa-l fac in viata era sa devin scriitor si astfel mi se intarea convingerea ca singura cale pentru a reusi este aceea de a te darui, trup si suflet, numai literaturii.”
― Mario Vargas Llosa, Aunt Julia and the Scriptwriter

“Игумените се безпокояха от вярата на пастор Сеферино Уанка Лейва, че в обширния репертоар на смъртните грехове по никой начин не трябва да фигурира ръкоблудството. Въпреки упреците на учителите, които с цитати от Библията и многобройни папски були, бичуващи Онан, се опитваха да го върнат в правия път, Сеферино Уанка Лейва нощем подбуждаше другарите си, твърдейки, че ръкоблудството е сътворено от Бога, за да обезщети свещениците заради обета им за безбрачие и целомъдрие или поне да го направи по-леко поносим. Грехът, твърдеше той, е в удоволствието, което предлага женската плът или (казано по-извратено) чуждата плът, но защо да се счита за грях скромното, самотно и безплодно облекчение, което постигат заедно въображението и ръката?”
― Марио Варгас Льоса, Aunt Julia and the Scriptwriter

“su manera de coordinar las ideas hacía pensar en tumores, en afasia, en hombres mono”
― Mario Vargas Llosa, Aunt Julia and the Scriptwriter

“Un estómago cargado, (...) avaricioso, engendra malos pensamientos, avinagra el carácter, fomenta complejos y apetitos sexuales chuecos y crea vocación de delito, una necesidad de castigar en los otros el tormento excrementicio”
― Mario Vargas Llosa, Aunt Julia and the Scriptwriter

“Cuando la tía Julia y yo nos divorciamos hubo en mi dilatada familia copiosas lágrimas, porque todo el mundo (empezando por mi madre y mi padre, claro está) la adoraba. Y cuando, un año después, volví a casarme, esta vez con una prima (hija de la tía Olga y el tío Lucho, qué casualidad) el escándalo familiar fue menos ruidoso que la primera vez (consistió, sobre todo, en un hervor de chismes).”
― Mario Vargas Llosa, La tía Julia y el escribidor

“Traté de hacerla sonreír, con una broma que resultó de pésimo gusto («pero, mamacita, deberías estar feliz, si me he casado con una gran amiga tuya») pero luego toqué cuerdas más sensibles jurándole que no dejaría los estudios, que me recibiría de abogado y que, incluso, a lo mejor cambiaba de opinión sobre la diplomacia peruana («los que no son idiotas son maricas, mamá») y entraba a Relaciones Exteriores, el sueño de su vida.”
― Mario Vargas Llosa, La tía Julia y el escribidor

“Nadie se conforma, porque en la familia todos esperábamos que llegarías a ser alguien. Da pena ver que por un capricho te has zambullido en la mediocridad.”
― Mario Vargas Llosa, La tía Julia y el escribidor

“Is there a better way to create a realistic art than a touchable identity with reality?”
― Mario Vargas Llosa, Aunt Julia and the Scriptwriter

“I write about life, and my works necessarily need a close contact with reality.”
― Mario Vargas Llosa, Aunt Julia and the Scriptwriter

“libro, a un sentimental propenso a los boleros, las pasiones desaforadas y las intrigas de folletín.”
― Mario Vargas Llosa, La tía Julia y el escribidor

“Lo màs importante es la verdad, que siempre es arte y en cambio la mentira no, o sòlo rara vez”
― Mario Vargas Llosa, Aunt Julia and the Scriptwriter

“El amor duraba poco basado en lo puramente físico. Con la desaparición de la novedad, con la rutina, la atracción sexual disminuía y al final moría (sobre todo en el hombre), y la pareja entonces sólo podía sobrevivir si había entre ellos otros imanes: espirituales, morales. Para esa clase de amor la edad no importaba.”
― Mario Vargas Llosa, Aunt Julia and the Scriptwriter

“¡Juventud, cuyo recuerdo desespera!”
― Mario Vargas Llosa, La tía Julia y el escribidor

“Le raccontai tutta la mia vita, non quella passata ma quella che avrei vissuto in futuro.”
― Mario Vargas Llosa, Aunt Julia and the Scriptwriter

“Por otra parte, el Perú me ha parecido siempre un país de gentes tristes”
― Mario Vargas Llosa, Aunt Julia and the Scriptwriter

“Sólo los enamorados se abstraen así ─se acercó a él y le revolvió los cabellos─. Baja de la luna, sobrino.”
― Mario Vargas Llosa, La tía Julia y el escribidor

“No les guardo rencor, estoy acostumbrado a la incomprensión de la gente. ¡Hasta siempre, señores!”
― Mario Vargas Llosa, La tía Julia y el escribidor

“Io le spiegai che l'amore non esisteva, che era un'invenzione di un italiano chiamato Petrarca e dei trovatori provenzali. Che quanto la gente credeva un cristallino fiotto dell'emozione, una pura effusione del sentimento era il desiderio istintivo dei gatti in calore celato dietro le belle parole e i miti della letteratura.”
― Mario Vargas Llosa, Aunt Julia and the Scriptwriter