Giacomo Joyce Quotes

“Love me. Love my umbrella.”
― James Joyce, Giacomo Joyce

“Envoy: Love me, love my umbrella.”
― James Joyce, Giacomo Joyce

“A ricefield near Vercelli under creamy summer haze. the wings of her drooping hat shadow her false smile. Shadows streak her falsely smiling face, smitten by the hot creamy light, grey wheyhued shadows under the jawbones, streaks of eggyolk yellow on the moistened brow, rancid yellow humour lurking within the softened pulp of the eyes.”
― James Joyce, Giacomo Joyce

“A form of speech: the lesser for the greater.”
― James Joyce, Giacomo Joyce

“The long eyelids beat and lift: a burning needleprick stings and quivers in the velvet iris.”
― James Joyce , Giacomo Joyce

“She never blows her nose. A form of speech: the lesser for the greater.”
― James Joyce, Giacomo Joyce

“She speaks. A weak voice from beyond the cold stars. Voice of wisdom. Say on! O, say again, making me wise! This voice I never heard.
She coils towards me along the crumpled lounge. I cannot move or speak. Coiling approach of starborn flesh. Adultery of wisdom. No. I will go. I will.
—Jim, love!—
Soft sucking lips kiss my left armpit: a coiling kiss on myriad veins. I burn! I crumple like a burning leaf! From my right armpit a fang of flame leaps out. A starry snake has kissed me: a cold nightsnake. I am lost!
—Nora!—”
― James Joyce, Giacomo Joyce

“Tineretea are un sfârsit: sfârșitul e aici. Nu va mai fi niciodată. O știi prea bine. Și atunci? Scrie-o, blestematule, scrie-o! La ce altceva ești bun?”
― James Joyce, Giacomo Joyce

“Pe treptele îndepărtate ale altarului cel mare, gol precum trupul domnului, preoții zac prosternați în șoptită rugăciune(...) Ea stă în picioare lângă mine, palidă și rece, înveșmântată în umbrelele naosului negru ca păcatul, cu cotul fragil la brațul meu (...)Îi văd ochii întunecați și plini de suferință, frumoși ca ochii unei antilope. O, rană nemiloasă! Dumnezeu libidinos!”
― James Joyce, Giacomo Joyce

“Dinle! O iç burkucu bungunluk çöktü. Dinle!-Aklın ya da gövdenin böylesine eylemlerine sağlıksız denebileceğine inanmıyorum.- Konuşuyor o. Soğuk yıldızların ötesinden gelen cılız bir ses. Sağduyunun sesi. Konuş bakalım! Aman,konuş yine,aydınlat beni!Bu sesi hiç duymamıştım.”
― James Joyce, Giacomo Joyce

“Mio padre /babam/ : en sıradan edimleri bile o önemseyerek yapıyor. Unde derivatur? /Kaynağı ne? Nereden çıktı? /”
― James Joyce, Giacomo Joyce

“Tütüncüden dışarı fırlayıp adıyla sesleniyorum. Dönüyor ve benden dersler, saatler, dersler, saatler boyu dinlediği karmakarışık sözcükleri duymak için duruyor: solgun yanakları yalımlı bir opal ışığıyla yavaşça pembeleşiyor. Yo, yo, korkma!”
― James Joyce, Giacomo Joyce

“O asla sümkürmez. Bir anlatım biçimi bu:az ve öz.”
― James Joyce, Giacomo Joyce