Fryderyk Franciszek Adam’s Reviews > Starożytność bajeczna > Status Update

Nieświetny z niego mówca, ale rumieniec zawstydzenia krasi mu policzki — śliczny jest teraz jak zawsze.

Czy to kwiaty tak pachną, czy ciało bogini ? Jest oszołomiony, nic nie widzi, nic nie słyszy, oprócz jej jednej. Już nachyla się nad nią - już dwoje ramion owija mu szyję - już słodkie jak miód usta zwierają się z jego ustami...

Chodź do mnie, mój cudny, mój upragniony! Miłość czeka na ciebie.
Zabiło wzruszeniem serce młodziana, szybkim zamachem noża zrąbał ostatnią, wstrzymująca go gałąź - jej wężowe końce opadły z jękiem - i rzucił się naprzód.

- Kłamiesz! - krzyknął szeregowiec rzucając się na trefnisia. - Cicho bądź ty, rozumiesz!

Przypadł ten Syzyf do gustu Autolikosowi. - Słuchaj no - prawi - zamieszkajmy razem.
Zgodził się. Mieszkają razem.

- Co też ty mówisz!
- A no tak. Ja już dawno nakazałem żonie, aby po mojej śmierci nie odprawiała żadnych zadusznych obrzędów. Spełniła moją wolę. Wobec czego idę do Hadesa i użalam się: Pozwól - mówię mu - powrócić na świat, nauczyć żonę obowiązków. Pozwolił. No a mnie, rozumie się, nie pilno znowu powracać do podziemi.

- Czy to ty, Syzyfie ?
-Ja.
- Przecież ty już jesteś umarły ?
- Byłem umarły, a teraz, jak widzisz, jestem żywy.

Jednak sieci obłudy wątłe są...

- Czy znasz Troję ? - Nie znam.
- A Ilion znasz ?
- Także nie.
- No, to może znasz Pergamon. - O, Pergamon to znam.
- Wyśmienicie.
Wzięli go na okręt admiralski, niechaj wskaże, gdzie należy lądować.

Kiedy dopełni się przeznaczenie twoje, przypomnij sobie, że czekam na ciebie.