Victoria’s Reviews > Prowadź swój pług przez kości umarłych > Status Update
Victoria
is on page 87 of 320
Gdy kończył jakiś fragment, czytał mi z powagą każdy wers i czekał na moje uwagi. Czasami miałam wrażenie, że rozumiałam tylko poszczególne słowa i w ogóle nie chwytam ich sensu. Nie bardzo umiałam mu pomóc. Nie lubiłam poezji i wszystkie wiersze świata wydawały mi się niepotrzebnie skomplikowane i niejasne. Nie rozumiałam, dlaczego tych rewelacji nie zapisuje się po ludzku — prozą.
— Feb 25, 2024 03:51PM
Like flag
Victoria’s Previous Updates
Victoria
is on page 76 of 320
Oglądam świat tak samo, jak inni patrzą na zaćmione Słońce. Tak ja widzę zaćmioną Ziemię. Widzę, jak poruszamy się po omacku w wiecznym Mroku, jak Chrabąszcze złapane do pudełka przez okrutne dziecko. Łatwo jest nas uszkodzić i skrzywdzić, połamać na kawałki nasze misternie sklecone, cudaczne istnienie. Wszystko odczytuję jako nienormalne, straszne i zagrażające.
— Feb 25, 2024 03:48PM
Victoria
is on page 50 of 320
Śpiewaliśmy tak z godzinę, ciągle to samo, aż słowa przestały cokolwiek znaczyć, jakby były kamykami w morzu, które, w nieskończoność obracane przez fale, stają się okrągłe i podobne do siebie jak dwa ziarnka piasku.
— Feb 22, 2024 05:01PM
Victoria
is on page 37 of 320
Gdy się już ma swoje lata, trzeba pogodzić się z tym, że ludzie będą wiecznie wobec nas zniecierpliwieni. Przedtem nigdy nie zdawałam sobie sprawy z istnienia i znaczenia takich gestów, jak szybkie potakiwanie, uciekanie wzrokiem, powtarzanie „tak, tak”, jakby się było zegarkiem.
— Feb 22, 2024 04:53PM
Victoria
is on page 31 of 320
Niebo wisi tu nad nami ciemne i niskie, jak brudny ekran, na którym rozgrywają się nieposkromione batalie chmur. Po to są nasze domy — żeby chronić nas przed tym niebem, inaczej przeniknęłoby do samego wnętrza naszych ciał, gdzie, podobna małej szklanej kulce, tkwi nasza Dusza. Jeżeli coś takiego w ogóle istnieje.
— Feb 22, 2024 04:51PM
Victoria
is on page 18 of 320
Zarzucone gesty zmieniły się w myśli i stało mi się Wielkiej Stopy żal. Może porzuciła go matka i był nieszczęśliwy całe swoje smutne życie. Długie lata nieszczęścia degradują Człowieka bardziej niż śmiertelna choroba.
— Feb 22, 2024 04:49PM
Comments Showing 1-3 of 3 (3 new)
date
newest »
newest »
message 1:
by
Victoria
(new)
-
added it
Feb 25, 2024 03:51PM
„Wtedy Dyzio się niecierpliwił i gorączkował. Lubiłam go drażnić w taki sposób.”
reply
|
flag
„[…] Bo jak przetłumaczyć wyliczankę, którą mogłyby rozpoczynać grę małe dzieci, zamiast ciągle recytować „Pałka zapałka dwa kije”:Every Night & every Morn
Some to Misery are Born
Every Morn & every Night
Some are Born to sweet delight,
Some are born to Endless Night.
To najsłynniejszy wierszyk Blake’a. Nie da się go przetłumaczyć na polski, żeby nie zgubić rytmu, rymu i dziecięcej lakoniczności. Dyzio próbował wiele razy i przypominało to rozwiązywanie szarady.”
„[…] Blake pasował do nastroju tego wieczoru: wydawało się nam, że niebo opadło bardzo nisko nad Ziemię, tak że zostawiało wszystkim żyjącym Istotom niewiele miejsca na życie, niewiele powietrza. Niskie, ciemne chmury przez cały dzień pędziły po niebie, a teraz, późnym wieczorem, ocierały o wzgórza swoje mokre brzuchy.”
