کیه!؟’s Reviews > در کشور مردان > Status Update

یک ماه پس از آزادی پدرم و در کمال بی رحمی چند روز پس از اینکه منع سفر لیبیایی ها به خارج لغو شد -و مرا از فکر دیدار مجددشان هم شادمان کرد و هم دستپاچه - پدر مرد.ا
*
*
*
می دانید؟ به اینجای داستان که رسیدم، چشم هایم را بستم و صدای افتادن اشک روی بالشم را که در سکوت نیمه شبِ خانه، بلندتر از همیشه بود شنیدم... گاهی فکر می کنم بدبختی ته ندارد!ا

از غیابی در رنجم، غیابی همیشه حاضر، مثل یتیمی که هیچ نمی داند از فقدانی که در آن هیچ نقشی نداشته، چه چیزی از دست داده یا به دست آورده است.