Dream.M’s Reviews > دو جستار درباره فلسفه سیاسی فمینیسم > Status Update

اما نقدی اینجا به رویکرد "تفاوت نگر " وارده که میگه: برابری این نیست که مردها نهادهای اجتماعی رو براساس نیازهای خودشون بوجود بیارن و بعد هنگام تصمیم گیری برای انتخاب افراد جهت پرکردن اون جایگاهها، به جنسیت افراد بی اعتنا باشن.
مسله اینه که خود اون جایگاهها طوری تعریف شدن که مردها، حتی تحت قوانین خنثی از نظر جنسی، برای احراز اونها مناسب ترن.
مثال میزنم
یکی از نمونه ها شرایط حداق قد و وزن برای استخدام در مشاغلی مثل آتشنشانی، پلیس و ارتش هستش. این قوانین درسته که از لحاظ جنسی خنثی هستن ولی از اونجا که بطور متوسط مردها از زنها بلندتر و سنگین تر هستن، بگونه‌ای عمل میکنن که اغلب زنها به دلیل دارا نبودن ویژگی های خاص ازش کنار گذاشته میشن.
این قوانین اینجور توجیه میشن که در اینگونه مشاغل از ابزار و تجهیزاتی استفاده میشه که نیازمند شرایط فیزیکی و بدنی خاصیه و به همین خاطر این فیلتر منطقی به نظر میاد.
اما سوالی که پیش میاد اینه: چرا این ابزار اینجوری ساخته شدن که فقط مناسب استفاده اون طیف خاص ویژگی ها باشن؟
پاسخ چیه به نظرتون؟ بله، سازندگان این تجهیزات فرض رو بر این گذاشتن که استفاده کنندگان اون تجهیزات مرد هستن و بر این اساس متوسط قد و قدرت بدنی مردها رو در نظر گرفتن. یعنی کاملا ممکن بود که اون تجهیزات برای قد و وزن و فیزیک دیگه ای طراحی بشه و قابل استفاده هم میشدن.

بنظر خیلی این قوانین ریاکارانه ان