مجید اسطیری’s Reviews > نهج البلاغه > Status Update

چون سرزنشش کردند که در پرداختن بیت المال همه را یکسان میداند فرمود:
آیا به من فرمان می‌دهید که با ستم ورزیدن به کسانی که بر آنان حکومت یافته‌ام به پیروزی دست یابم؟ سوگند به خداوند که تا شب و روزی هست و ستاره ای از پی ستاره‌ای دیگر برمی‌آید چنین کاری نخواهم کرد. اگر این مال، از آن خود من می‌بود باز هم آن را میان آنان به طور برابر بخش می‌کردم، چه رسد به اینکه این مال، مال خداست .

کجایند آنهایی که قرآن خواندند و آن را استوار داشتند، به جهادشان برانگیختند و آنان چون ناقه‌ی رسیده به فرزند شوق نشان دادند و شمشیرها را از نیام کشیدند و هرسو در روی زمین دسته دسته و صف در صف تاختند. برخی جان باختند و برخی از مرگ رهایی یافتند. نه برای زندگان شادی و نه بر مردگان سوگواری کردند. با چشمانی در خوف خدا بی‌سو از گریه و با شکم‌های لاغر از روزه و لبهایی خشک از دعا و با رنگ رخی از شب بیداری زرد...

مرگ خواهنده‌ای شتابان است که نه (فرد) پابرجا از دست او می‌رود و نه گریزان او را درمانده می‌سازد. بی‌گمان گرامی‌ترین مرگ‌ها کشته شدن در راه خداوند است. سوگند به آن کس که جان پسر ابوطالب در دست اوست، برای من، هزار ضربت شمشیر، آسان‌تر است که در بستر و در نافرمانی از خداوند بمیرم.

.

ای بندگان خداوند، پروا از خدا دوستان او را از گناه باز می‌دارد و دل‌های آنان را به ترس از وی وادار می‌کند. چندان که شب‌های‌شان را به بیداری می‌کشاند و روزهای گرم‌شان را با روزه به تشنگی وامی‌دارد. بدین گونه با رنج و تشنگی امروز، به راحتی و سیراب شدن فردا، دست می‌یابند. مرگ را نزدیک می‌بینند و به کردار نیکو رو می‌آورند. آرزو را نا استوار می‌انگارند و اجل را در نظر می‌گیرند.
باری، این جهان سرای ناپایداری و سختی است.

دنیا سرشار از شهوت‌هاست. با دستاویز نقد بودن، خود را دوست داشتنی می‌نماید و با پیرایه‌های اندک خویش را خوشایند و شگرف می‌سازد. با آرزوها، خود را می‌آراید و با فریب پیرایه می‌بندد. شادی‌اش پایدار نیست، و از اندوهش در امان نمی‌توان بود. فریب‌کاری زیان‌کار، تغییرپذیری ناپایدار، نابود شونده‌ای مرگ‌زا و پرخواره‌ای مرگبار است.


.

پیامبر، این جهان را کوچک و خُرد شمرد و آن را ناچیز و خوار دانست و آگاه بود که خداوند او را از روی اختیار از آن بازداشت و از آن رو که (برای پیامبر) ناچیز بود آن را برای غیر او گسترد؛ بنابراین پیامبر از دل و جان رو از دنیا گرداند و یاد آن را در اندرون خود میراند و دوست می‌داشت که آراستگی آن از دیدگانش نهان باشد تا از آن جامه‌ای فاخر نگیرد و به مقام و منزلتی در آن امید نبندد.

در به دست آوردن عزّت و افتخار دنیا از هم پیشی نگیرید و از آراستگی و آسایش آن به شگفتی نیفتید و از تنگنا و سختی آن بی‌تابی نکنید، زیرا عزّت و افتخار آن رو به پایان، و آراستگی و آسایش آن رو به سپری شدن، و تنگنا و سختی آن رو به زوال، و هر مدتی در آن رو به انتها و هر زنده ای در آن رو به فنا دارد. آیا در آثار پیشینیان برای شما پندی و در سرنوشت پدران درگذشته‌ی شما، اگر خرد بورزید، عبرت و بصیرت نیست؟

ای بندگان خداوند، خیرخواه‌ترین کس به خویشتن کسی است که در برابر پروردگارش، فرمان‌بردارتر باشد و فریبکارترین کس به خود، آن کسی است که در برابر پروردگار خویش فرمان‌ناپذیرتر باشد.
فریب‌خورده کسی است که خود را فریبد و غبطه‌انگیز کسی که دینش برای او بی آسیب مانده باشد. خوشبخت آنکه از آنچه بر سر دیگران آمده پند گیرد و شوربخت آنکه فریب خواهش‌های نفس خود را پذیرد.

ای بندگان خداوند پیش از آنکه سنجیده شوید خود را بسنجید و پیش از آنکه به حسابتان رسیدگی شود به حساب خود برسید.
پیش از آنکه از نفس افتید، نفس تازه کنید و پیش از آنکه به زورتان برانند، فرمان برید و بدانید آن کس را که از درون وی، برای وی یاوری ننهند تا پندآموز و بازدارنده‌اش باشد، از سوی دیگران برای او نه پندآموزی خواهد بود و نه بازدارنده‌ای.

مردم در این دنیا با فتنه ها آزمایش می‌شوند. آنچه که از این دنیا برای این دنیا گرفته اند از دستشان گرفته خواهد شد و سپس درباره هرچه گرفته اند، محاسبه خواهند شد و آنچه که از این دنیا برای غیر دنیا (آخرت) گرفته اند، رو به سوی آن رفته و در آن اندوخته خود اقامت خواهند نمود.
.