Status Updates From سی چهره: جلد یکم

‌
۲۶. حسین مهری
روزنامه‌نگاری که با گفت‌وگوهای تلویزیونی‌اش به‌یاد می‌آید. یادش گرامی.

۲۷. جلال متینی
پژوهشگر تاریخ که البته من چیزی از کتاب‌هایشان و نظریاتشان نمی‌دانم، جز قسمت‌هایی که اینجا و آنجا درباره‌ی مصدق و کودنا از او خوانده‌ام و می.دانم از منتقدان مصدق بوده‌است.

‌
24. فریدون هویدا، سفیر ایران در فرانسه
برادر امیرعباس هویدا، نکات جالبی داشت.

25. تیمسار حسن علوی‌کیا، از سران ساواک

‌
22. غلامحسین ساعدی (نمایشنامه‌نویس)
یکی از کسانی که خواندن درباره‌ی زندگی‌اش پیش و پس از انقلاب آدم را کفری می‌کند. به‌ویژه اگر کتاب‌هایش را خوانده‌باشی و سخنانش را شنیده‌باشی... نگفتنی ست.

23. مصطفی رحیمی (نویسنده)
آن نامه‌ی هشداری پیش از انقلابش را باید حتما بخوانم. میلانی او را همچون کامو می‌داند، در زمانه‌ای که همه افسون شده‌اند.

در کل اینکه میلانی یک‌سویه‌نگری ندارد، بسیار پسندیده‌است!

‌
19. محسن یلفانی (نمایشنامه‌نویس و نویسنده)
برای من ناشناس است، تنها یک ترجمه از او دارم که هنوز نخوانده‌ام و این متن میلانی. تعریف‌های میلانی هُلم می‌دهد که چندتایی از این سی‌چهره را که خوب نمی‌شناختم، از راه خواندنشان بشناسم.

20. محمدرضا جعفری (ناشر: امیرکبیر و نشر نو)

21. اصلان اصلانیان (راننده کامیونِ شاعر)
تفنگم را بده تا ره بجویم!

16. اسکندر شاهرخی
اعتراف عجیب و جالب میلانی درباره‌ی اینکه اسکندر عاشق همسرش بوده.
17. آذر نفیسی
18. آیت‌الله طالقانی
از تبار نائینی و جاده‌صاف‌کن شیخ فضل‌الله.

‌
14. رضا باطنی (زبان‌شناس)
15. منوچهر صفا (نویسنده و عضو سابق نیروی سوم)

‌
13. رضا براهنی (نویسنده و سراینده)
خیلی او را نمی‌شناختم، در حد چند شعر و نام چند کتاب و همان شایعه‌ی پنکه‌سقفی ساواک، ولی کلیپی که از فراموشی او بیرون آمد و دیدم، غصه برم داشت. غصه‌ی من مثل غصه‌ی دوستانی که فیلم‌های آریامهر را می‌بینند نبود. غصه‌ی انسان‌هایی بود که برای آزادی قلم زدند و قدم زدند ولی به هیچ جایی نرسیدند. هیچکس را در این باره سرزنش نمی‌کنم و دشنام نمی‌دهم. چه‌بسا در آن فضای... (لعنت به گودریدز...

‌
12. حمید عنایت (پژوهشگر و مترجم فلسفه و سیاست)

‌
9 و 10. فردین مدرسی و نیاز یعقوب‌شاهی (زوج توده‌ای...)

11. احمد قریشی (رئیس دانشگاه ملی)

‌
7. پرویز کلانتری (نقاش و نویسنده‌ی سرشناس)، بهترین تک‌نگاری تا اینجا.
نکته: وجدانن این چیه عباس آقا؟!:
«همراه دوست مشترکمان اردوان دنبلان کباب می‌کردند. ودکا و گوجه و خیار هم بر میزی کنار منقل کباب به راه بود.
اردوان دنبلان کباب می‌کرد؟! این همه اسم وجود داره... عدل اردوان؟! با قمست ودکا و گوجه و... مخالفتی ندارم ولی...

8. رحمان هاتفی (از اعضای حزب توده)

‌
5. حسن لباسچی (از اعضای جبهه‌ی ملی)

6. مهدی خانبابای تهرانی (از اعضای حزب توده)

‌
4. ضیاء شادمان (دایی نویسنده)
شهردار تهران (خیابان شادمان به نام او ست)، مفسر فوتبال، رفیق امیرعباس هویدا و پرویز ثابتی!

‌
3. جلال شادمان (دایی نویسنده)
رئیس بنیاد پهلوی و از نزدیکان شاه که بعد از انقلاب حتا یک روز هم زندان نرفت! درست حدس زدید! حکومت انقلابی از همان آغاز«خشم انقلابی» را می‌توانست مهار کندد ولی «طمع انقلابی» را نمی‌توانست!
لابه‌لای این خاطرات عباس‌آقا می‌توان برخی روایت‌های غیررسمی از بهشت(!) پهلوی را لمس کرد. بهشتی که چه عرض کنم!

‌
2. محمود میلانی (پدر نویسنده)
نوشته‌ی جالبی بود. بچه‌پولدار بودن و خاطرات شیرین... بچه‌بی‌پول‌بودن ما هم خاطرات شیرین داشت، به همین سادگی که عباس‌آقا نوشت. رشوه‌دادن‌ها و ریش‌گذاشتن‌ها و کولی‌گرفتن پدرش از آخوند هم جالب بود.

‌
امروز فهمیدم عباس میلانی چنین کتابی را به چاپ سپرده و برای ما غربت‌نشینان درون وطن هم مانند دیگر کتاب‌های چاپ‌نشدنی‌اش در وطن، نسخه‌ی رایگانی قرار داده.
تا نسخه را دریافت کردم فهرست را دیدم. انتظار بیش‌پردازی سی‌چهره بی‌جا ست ولی قطعا خواندنی ست. خواندن پیشگار و قلم خوب میلانی مرا به برگ 17 رساند!

پیشگفتار
1. زینت شادمان (مادر نویسنده)
نوشته‌ی جمع‌وجوری بود. باید ببینم کی خواندن ادامه‌اش دست می‌دهد.