Status Updates From ماهنامه ناداستان ۰۶ - اسفند ۹۸

[انگار وزن کم کردن ویژگی طبیعی دنیای بزرگسالان بود و او هم در آن دنیا زندگی می‌کرد.]

«غذا آدم‌ها را به هم وصل می‌کرد. غذا شبکه‌ی اجتماعی دوران باستان بود…»

حین خوندن مطلب "دیپلماسی غذا" ذکروار فقط گفتم بس‌که ازگلین ماشالا. اوجش اونجا که تو یه کشور دیگه با نخست‌وزیرش که الکلی بوده جلسه داشته‌ن، طرف عملاً با پیشخدمت هتل گلاویز شده که الکل نیاره تو اتاقی که ارباب‌ولایتی جلوس کرده‌ن زیر سقفش.
صاب‌مملکت تو خاک خودش اختیار نداشته یه قلپ عرق بخوره، تهشم فرمودن ولی گمون کنم یواشکی بهش رسوندن.
بعد ما غر می‌زنیم که چرا اینا به همه کارمون کار دارن؟ :))
SPEECHLESS!

روزی که تمومش کنم به همه تون شیرینی میدم :))

خِرَد مکزیکی برای جنگ با آتش خورشید از زبان‌های آتشین روی زمین کمک می‌گیرد.

"یک دسته از آدم‌ها هم اهل برانچ‌اند. این کلمه‌ی «ب»دار هر آشپز مقیدی را به وحشت می‌اندازد. همه‌مان از بو و قیافه‌ی املت متنفریم./ادامه در کامنت/

"سازمان ما مثل خیلی از سلزمان‌هایی که شرایط مشابه داشتند برای همه‌ی کارکنانش محل گذر بود؛ اولش با ذوق و شوق شروع می‌کردند، می‌خواستند تحول ایجاد کنند و در نقش ناجی ظاهر شوند" ادامه در کامنت