Status Updates From خاما

جوانمرد فریاد نمیزنه
به فریاد میرسه

کاش هیچ زنی هیچ مردی را نخواهد

شما مردها همه تان همین طورین تا وقتی زن نگرفتین، از هر زنی خوشتان بیاید، می شود خامای تان بعد که خر شدین و کلاه گشاد رفت توی سرتان اون زن دیگر خاما نیست برایتان دنبال خامای دیگری می گردید.
خیلی هم انصاف داشته باشین دل میبندین به همان خامایی که در خیالتان هنوز نیمه زنده است.

یه تناقض عجیبی رو دارم تجربه میکنم توی خوندن این کتاب
به نصف کتاب رسیدم ولی هنوز واسم جذاب نیست و اصلا نمیدونم دقیقا میخواد چه رویدادی رو توصیف کنه
اما با این حال نمیتونم نخونمش
یجوری اینرسی خیلی بالایی رو با این کتاب دارم انگار

تاریکی از هر مار و اژدرماری خطرناکتر است که نمیدانی توی دلش چی دارد.

مار درون همه تان خیلی وقت ها ناخواسته هم خودتان را میزند و هم دیگران را.

آدمی وقتی کنار کسی که دوستش دارد، باشد هیچ وقت آنقدر دوستش ندارد که ازش دور باشد، بشود.

مرد اگر گریه نکند، بغض‌اش روزی سرش را خواهد خورد.

دایه می گفت «به وقت هزار سال آمده و رفته و تو یک غم ندیدی، پس تو هزار سال ندیدی. یه وقت هم هست، هنوز خردسالی و غــم، چنان در تــو آشیان کرده که حال نداری به دیدن یک سال دیگر هم.»
دایه می گفت «هر وقت آمدیم بلند بشویم زدند توی سرمان کوتوله ماندیم از بس توسری خوردیم.»

این کتاب رو توی دوره ی جنگ ۱۲ روزه که اجبارا خونه مونده بودم و به هیچی دسترسی نداشتم شروع کردم
ولی تا صفحه ۶۲ به زور خوندم و مغزم واقعا کشش نداشت که حتی توی فضای کتاب و ادبیات هم جنگ رو تجربه کنه
جنگ واقعا سخته واقعا طاقت فرساست
حالا دوباره برداشتمش که ادامه اش بدم
بعد از حدودا دو ماه و نیم