Status Updates From خانه ادريسیها

زن‌های خانواده، از دم، تسلیم و قربانی بودند: لوبا، خانم ادریسی و رحیلا، هر یک پذیرنده‌ی تقدیرِ محتوم. نه پرتگاه‌ها را می‌شناختند، نه ژرفای رنج، عشق و مرگ را. سلسله زن‌های زیبا و باقریحه: نیلوفرهای سپیدی که بر سطح برکه‌ی اجدادی می‌شکفتند و پس از مدتی می‌پژمردند.

- بچه‌ها به خدا نزدیکند.
لقا سرش را پایین انداخت: «بچه‌ها با هم فرق دارند، این‌ها رذالت می‌کنند، مثل بزرگترهایشان. گلرخ به راسو شبیه است.»